Αναρτήθηκε από: filopappou | Νοέμβριος 3, 2007

Η άλλη πρόταση για την πόλη: η παρακαταθήκη του Δ. Πικιώνη

1Ερανίζομαι μερικά αποσπάσματα από το κείμενο του Ζήση Κοτιώνη σχετικά με τα Έργα Ακροπόλεως – Φιλοπάππου του Δημήτρη Πικιώνη με τίτλο ‘Το ερώτημα της καταγωγής στο έργο του Δ. Πικιώνη’. (Ζήσης Κοτιώνης. 2004. Η τρέλλα του τόπου. Εκδόσεις Εκκρεμές. Αθήνα, σελ. 97-117).

Ο Κοτιώνης, που θεωρεί ότι «Οι υπαίθριες διαμορφώσεις στο βράχο της Ακρόπολης και το λόφο του Φιλοπάππου…είναι μάλλον το σημαντικότερο έργο αρχιτεκτονικής που έγινε στην Ελλάδα μέσα στον 20ο αιώνα» παρουσιάζει τα Έργα σαν μια πρόταση και μια παρακαταθήκη που άφησε ο Πικιώνης στην σύγχρονη Αθήνα και στην ανθρωπότητα:» Πολύ μακριά από την ρομαντική ιδέα των πάρκων τα οποία σε διακριτές περιοχές της πόλης αναλαμβάνουν να αναπαραστήσουν τη φύση που υπάρχει έξω από αυτές, ο Πικιώνης πρότεινε την ανάδειξη της ήδη υπάρχουσας μορφοποίησης της γης μέσα στην πόλη, επιβάλλοντάς της μια οριοθέτηση που θα μπορούσε να διατηρεί το τοπολογικό και ιστορικό-φυσικό περιβάλλον εμφανές και εν ζωή μέσα στην πόλη.»

Είναι αυτό το «εν ζωή μέσα στην πόλη» που θέλουν να στερήσουν από τα Έργα και από εμάς, τους κατοίκους της πόλης, οι γραφειοκράτες του Υπουργείου Πολιτισμού. Γιατί αυτοί αντιλαμβάνονται τους αρχαιολογικούς χώρους σαν ξένους προς το σώμα της πόλης και τους εαυτούς τους ξένους προς τους συμπολίτες τους. Έτσι φτωχοί όντας οι ίδιοι, θέλουν πολύ να κάνουν και τους άλλους φτωχότερους.

2Μπρος τα μάτια τους είναι ο άλλος τρόπος, τους δίνεται και δεν τον παίρνουν. Εκατονταετηρίδες ζει ο λόφος σφιχταγκαλιασμένος με την πόλη και οι κάτοικοί της τον αγαπούν και απλώνουν το χέρι προς Κράτος λέγοντας ότι μαζί, σε συνεργασία θα κρατήσουμε τον Λόφο στη ζωή, ο χώρος, η μνήμη, τα πουλιά, τα δέντρα, ο άνθρωπος, όλοι μαζί ζωντανοί.

Ο Κοτιώνης βλέπει τα Έργα να αναπτύσσουν αυτήν την ίδια πρόταση, που έτσι και αλλοιώς ρίζωσε στον ίδιο τόπο, στο Λόφο Φιλοπάππου: «Η μελέτη και η συνέχιση με εντελώς νέους όρους του πικιωνικού παραδείγματος για μια επιστημονική και ταυτόχρονα ποιητική ενόραση της αστικής τοπογραφίας, θα μπορούσε ασφαλώς να οδηγήσει στην άρθρωση νέων προτάσεων για την πόλη, έχοντας πάντα στο θεωρητικό της πυρήνα την οικονομία όχι μόνο ως λογική της ανάπτυξης, αλλά την οικονομία με τους όρους κατανόησης αυτού που χωρίς φειδώ μας δίδεται, την οικονομία ως αυτού που επιτρέπει στα πράγματα να υπάρχουν όπως υπήρξαν και όπως ακόμη τυχαίνει να μας έχουν αποδοθεί και να είναι.»

Στέλλα Μ.

Χρονολογικός πίνακας βιογραφίας του Δ. Πικιώνη
Δημήτρη Πικιώνη: Αυτοβιογραφικά Σημειώματα
Άλλα κείμενα για τον Δημήτρη Πικιώνη

4

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: