Αναρτήθηκε από: filopappou | Αύγουστος 18, 2008

Κι όμως… Δεν υπάρχει μόνο μία αντίληψη των αρχαιολόγων για τους αρχαιολογικούς χώρους

Μια δικαίωση για τον αγώνα και τους προβληματισμούς του κινήματος πολιτών της περιοχής μας για του Φιλοπάππου, ήρθε από μακριά. Από τον καθηγητή αρχαιολογίας στο πανεπιστήμιο του Σαουθάμπτον, Γιάννη Χαμηλάκη. Σε άρθρο του στο περιοδικό του Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου «εφ» ( σελ. 8 ) με ημερομηνία 17 Ιουλίου 2008 ξεδιπλώνει μέσα σε λίγες παραγράφους μια διαφορετική αντίληψη και φιλοσοφία, πάνω στο ζήτημα του τρόπου χρήσης και διαχείρισης των αρχαιολογικών χώρων. Σημείο αναφοράς του για τον προβληματισμό που αναπτύσσει είναι το κίνημα πολιτών του Φιλοπάππου.

Αντίστοιχο προβληματισμό με τον Γιάννη Χαμηλάκη είχαμε αναπτύξει και εμείς, ασυνείδητα στην αρχή, πιο συνειδητά στην συνέχεια, όταν διαπιστώσαμε ότι από τα κριτήρια της ΕΑΧΑ (Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων Αθήνας) καθώς και του ΥΠΠΟ (Υπουργείο Πολιτισμού) και των αρχαιολόγων του λόφου, απουσίαζε εντελώς η σχέση των αρχαίων και της προστασίας τους, με το φυσικό περιβάλλον και τις ανάγκες της κοινωνίας. Ειδικά σε μια πόλη που ασφυκτιά από την έλλειψη ελεύθερων χώρων. Αντίθετα είχαμε διαπιστώσει με θλίψη ότι αυτό, το έστω και μονομερές ενδιαφέρον των αρχαιολόγων για τα αρχαία, συμβάδιζε κατά τα άλλα αρμονικότατα με τις επιδιώξεις του ΥΠΠΟ για εμπορικές χρήσεις και τουριστική αξιοποίηση, μηδέ του εισιτηρίου εξαιρουμένου.

Ο Γιάννης Χαμηλάκης με το άρθρο του προσφέρει μια πολύ μεγάλης σημασίας βοήθεια, ακριβώς γιατί από την ειδική του θέση υπογραμμίζει ότι η προστασία και η ανάδειξή των αρχαίων μνημείων και κατάλοιπων δεν σημαίνει μουσειοποίηση και αποστείρωση, πόσο μάλλον εμπορευματοποίηση. Αναφέρει επιπλέον ότι αυτή η οπτική αποτελεί ένα υπαρκτό και ανερχόμενο ρεύμα στο χώρο των αρχαιολόγων ενώ για το κίνημα πολιτών του Φιλοπάππου λέει πράγματα που μας κάνουν να κοκκινίζουμε, όπως:

«Το κίνημα των κατοίκων γύρω από το λόφο του Φιλοπάππου τοποθετεί στο προσκήνιο δυναμικά το ζήτημα της δημόσιας αρχαιολογίας στην Ελλάδα, γι’ αυτό και η συμβολή και η σημασία του υπερβαίνουν τα όρια του συγκεκριμένου χώρου.»

και… «Εμείς οι αρχαιολόγοι θα έπρεπε να είμαστε ευγνώμονες για ένα τέτοιο κίνημα και να το θεωρούμε πολύτιμο σύμμαχο στις μάχες ενάντια στην επιχειρούμενη ιδιωτικοποίηση των αρχαίων καταλοίπων και μνημείων.»

Το να τον ευχαριστήσουμε θα ήταν λίγο.

Διαβάστε όλο το άρθρο ΕΔΩ

ή κατεβάστε όλο το τεύχος του «εφ» με το άρθρο σε μορφή pdf ΕΔΩ.

Δείτε και μία ενδιαφέρουσα προσέγγιση, βασισμένη σε αυτό το άρθρο, από την πρωτοβουλία κατοίκων Καρέα
———————————————–

Ακόμα:

  1. Διαβάστε την αναφορά στη δράση των κατοίκων της γειτονιάς μας για του Φιλοπάππου, σε άρθρο του «Ελεύθερου Τύπου» της Δευτέρας 18/8/08 με τίτλο «Πολίτες σε δράση και… αντίδραση» που αναφέρεται στα κινήματα πόλης.
  2. Επίσης δείτε εδώ ότι την ίδια στιγμή που το ΥΠΠΟ θέλει να κάνει του Φιλοπάππου οργανωμένο αρχαιολογικό χώρο, δεν συντηρεί ούτε αυτούς πού έχει! Κλειστή από το 1999 η Μονή Δαφνίου παρά τις αλλεπάλληλες δεσμεύσεις.
  3. Τέλος ακούστε στον ΣΚΑΪ τον Ηλία Γιαννίρη από το παρατηρητήριο Ελεύθερων χώρων της Αθήνας, που μιλά για το πράσινο στην Αθήνα με αναφορά και στα σχέδια περίφραξης του Φιλοπάππου.
Advertisements

Responses

  1. Τα ακούς Πέπη και Όλγα, που που θέλετε να γίνετε Καγκελάριες στου Φιλοπάππου?
    Η Καγκελαρία τώρα είναι της Μέρκελ. Μέχρι τις επόμενες Γερμανικές εκλογές δεν έχετε ελπίδα.

  2. Προς τι η τόση έκπληξη;
    Ο άνθρωπος έγραψε το αυτονόητο

    Αφού (ευτυχώς) ο Γ.Χ δουλεύει στο Σαουθάμπτον και δεν τους έχει ανάγκη. Γιατί αν ήταν κάποιος άλλος αρχαιολόγος στην Ελλάδα και άρα εξαρτώμενος απόλυτα απο το ΥΠΠΟ, θα σου λεγα εγώ αν θα τόλμαγε να πάει κόντρα στο συνάφι. Γαργάρα θα ήταν αναγκασμένος να τόχε κάνει το θέμα! Αντε το πολύ να ψέλλιζε αυτές τις παπαριές που ακούμε τόσα χρόνια τώρα ότι «σκοπεύουν εντός του προσεχούς χρονικού διαστήματος να ανασκάψουν ολόκληρο το λόφο, που βρίθει απο κρυμμένους αρχαιολογικούς θησαυρούς».
    «Βρίθει» όπως ο Ελαιώνας. Που ανέλαβε (υποχρεωτικά βέβαια) να χρηματοδοτήσει την ανασκαφή ο κυρ Βωβός και ο κυρ Κακλαμάνης.
    Είδατε πόσες ώρες διήρκεσε η ανασκαφή;
    Οσο έκανε η μπουλντόζα να ανοίξει τα θεμέλια!
    Η ακόμα και η πελώρια τρύπα στη γωνιά Πειραιώς και Ιεράς οδού. Στην καρδιά του Κεραμεικού δηλαδή. Αυτός ο αρχαιολογικός χώρος θυσιάστηκε βέβαια αρχικά για να γίνει το μεγαλόπνοο έργο ενός σταθμού του Μετρό και τα ευρήματα θεωρήθηκαν τόσο ασήμαντα που δεν χρειάστηκε καν να παραμείνουν επί τόπου.
    Αλλά και όταν το έργο σταμάτησε (με απόφαση του ΣτΕ – μην πάει ο νους σας στο ΥΠΠΟ) και παρά τις εκκλήσεις φορέων, κατοίκων, επιστημόνων, του ΕΜΠ κλπ, δεν δέχτηκαν ούτε την έσχατη λύση διάσωσης που πρότεινε το ΕΜΠ, δηλαδή την μετατροπή του σε ένα «Μουσείο ανασκαφών» που θα ήταν μοναδικό και εξαιρετικά χρήσιμο για τους επισκέπτες που θα έβλεπαν τη στρωματογραφία του εδάφους, τα ευρήματα, το πώς γίνεται μια ανασκαφή κλπ.
    Ξέρετε γιατί δεν έγινε αυτό;
    Γιατί ο χώρος προτιμήθηκε να γίνει υπόγειο γκαράζ !
    Και δίπλα του ακριβώς χτίζεται ήδη ξενοδοχείο ή μπουζουξίδικο ή δεν ξέρω τι άλλο, ιδιοκτησίας Μοροσούλη. Εκεί να δείτε πόσο χρόνο διήρκεσε η μελέτη – ανασκαφή!
    Ουτε φωτογραφίες δεν προλάβαμε να βγάλουμε. Οσο για τα (σίγουρα) ευρήματα πάλι γαργάρα. Θα δούμε καμμιά μελέτη σε τέσσερα – πέντε χρόνια κι αυτή αν…!
    Αλλά τι να κάνουμε; Η ευαισθησία τους εξαντλήθηκε στην πλατεία Μοναστηρακίου και στη ροή του Ηριδανού.
    Που είναι και «αρχαίο ποτάμι !» (λες και υπάρχουν και «νέα ποτάμια»)
    Εκεί θεώρησαν βέβαιο ότι οι διερχόμενοι δεν θα είχαν άλλη δουλειά να κάνουν παρά να πετάνε τα χαρτιά απ τα σουβλάκια τους μέσα στην ανοιχτή κοίτη του ποταμού που θα διέσχιζε την πλατεία και μάλιστα σε ποσότητα που δεν θα προλάβαιναν να καθαρίζουν ούτε οι καθαριστές!
    Ε μάλιστα, αυτό ισχυρίστηκαν! Ακόμα είπαν, ότι κάτι τέτοιο ήδη συμβαίνει και στην πλατεία Συντάγματος. (που δεν διαθέτει και σουβλατζίδικα – προσθέτω εγώ)
    Προτίμησαν λοιπόν (για να τον προστατέψουν!!!) να «εγκιβωτίσουν» την κοίτη του κάτω από ημιδιαφανές «στέγαστρο» . Χειρότερα δηλαδή και απ αυτό το τερατούργημα που βρίσκεται στη γωνία Σωκράτους και Αιόλου, που έγινε για να μπορέσει να χτίσει απο πάνω μέγαρο η Εθνική Τράπεζα. Που πατάς πάνω στα τζάμια για να δεις τις Αχαρνικές Πύλες και έχεις την αίσθηση ότι θα ανοίξει η γης να σε καταπιεί.
    Αλλά είπαμε, απλοί υπάλληλοι είναι! Αυτοί θα τα βάλουν με τη «μεγάλη μας φίλη»; Τον Παναθηναϊκό; Τον Μπάμπη Βωβό; τον Μοροσούλη; τον κύρ Ζόναρς – Διόνυσο;
    Και μην μου πείτε ότι όλα αυτά είναι σημάδια υποταγής και διαφθοράς προερχόμενα μόνο απο μερικούς ανάξιους ανθρώπους.
    Γιατί η πραγματικά μεγάλη – και κρατική – διαφθορά σημαίνεται απο το πιο βαρύγδουπο επιχείρημα, που δεν λείπει απο κανένα πρακτικό συνεδρίασης και κανενός είδους δημόσιο έγγραφο που αφορά τον λόφο: «Ο ΧΩΡΟΣ ΑΥΤΟΣ, ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΕΙ ΕΣΟΔΑ»

    Αντε να χαθείτε. Με φτιάξατε πάλι απόψε με αυτά που διάβασα στη σελίδα σας.
    Τόσο που περασμένα μεσάνυχτα πήρα την αφεντιά μου και ανέβηκα στο λόφο όπου κάθησα υπό το φως του μεσ-αυγουστιάτικου φεγγαριού και σας γράφω σαν σχόλιο αυτές μου τις σκέψεις.
    Και κάνει μια βραδιά απόψε…
    Ο λόφος όλα τα κάνει να φαίνονται τόσο αστεία.
    Ο Φιλοπάππου πρέπει να νοιώθει πολύ περήφανος για κάτι βραδιές σαν τις αποψινές.
    Ακόμα και τα γκράφιτι πάνω στα αγαπημένα μου καθιστικά δεν με ενόχλησαν απόψε. Αντίθετα, ομολογώ ότι μπήκα στον πειρασμό να αφήσω κι εγώ ένα. Δεν το έκανα βέβαια…
    Αν και νομίζω, ότι ούτε και ο ίδιος ο Πικιώνης δεν θα με επιτιμούσε και τόσο αυστηρά γι αυτό όταν με το καλό έρθει η ώρα να συναντηθούμε.
    Προτίμησα ν’ αφήσω λοιπόν κι εγώ πάνω στο μάρμαρο ένα χαρτάκι με χαραγμένη την παρακάτω εξαγγελία μου:
    ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΜΕ ΠΟΤΕ, ΚΟΥΦΑΛΑ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΗ

  3. Διάβασα στο ίντερνετ ότι 880 μόνιμοι υπάλληλοι του ΥΠΠΟ υπέγραψαν κατα των απολύσεων των εκτάκτων. Έψαξα και βρήκα τις υπογραφές. Από την Α’ ΕΠΚΑ υπογράφουν 50 άτομα όλων των ειδικοτήτων.
    Ποιες υπογραφές όμως λείπουν????
    Της Λαζαρίδη, της Βογιατζόγλου και του αρχιαρχαιοφύλακα Παλόγου!!!
    Να συμπεράνω ότι αυτοί οι τρεις καγκελέρος του Φιλοπάππου είναι υπέρ των απολύσεων, όταν το μόνιμο προσωπικό δεν φτάνει για τα στοιχειώδη?
    Δεν ξέρω, ίσως και να μην έφτασε το κείμενο στα χέρια τους για υπογραφή, αλλά οι άλλοι/ες 50 της Α’ ΕΠΚΑ πως το είδαν και το υπέγραψαν?
    Αν η Λαζαρίδη με συνδικαλιστικό παρελθόν το είδε αλλά δεν το υπέγραψε… τι να πω…

  4. Χάρηκα πραγματικά με τον κύριο Γιάννη Χαμηλάκη γιατί ναι, αυτό περίμενα από τον επιστημονικό κόσμο. Γιατί ο κόσμος της γειτονιάς μας, της πόλης μας, έξω από επαγγελματικά συνάφια, έξω από μικρο- και μεγαλο- υπολογισμούς, ξέρει από εμπειρία ότι ο Λόφος του ανήκει, ότι του ανήκει ένα κομμάτι άλλης ζωής. Αυτός ο κόσμος είναι η ζωντανή δύναμη του Λόφου.

    Γιατί πολύ μας τόχουν κουνήσει αυτό το επιστημονικό διάφοροι επιστήμονες. Λες και δεν είναι τεκμηριωμένες με ιατρική ακρίβεια οι καταγγελίες μας για όλα, για τις καταπατήσεις στο Διόνυσο και στον Λουμπαρδιάρη, για τα κακομοίρικα αυθαίρετα της αρχαιολογικής υπηρεσίας, για τα αυτοκινητάκια των αρχαιολόγων και των φυλάκων στα λιθόστρωτα, για την κραυγαλέα αδιαφορία αρχαιολόγων και Δήμου Αθηναίων για το οικοσύστημα.

    Επιστήμονες που έχουν παραβγεί μεταξύ τους ποιος θα κολακέψει περισσότερο τον κο Ζαχόπουλο. Επιστήμονες που έχουν παραβγεί μεταξύ τους ποιος θα καλύψει καλλίτερα την ΖΩΝΑΡ’Σ ΑΒΕΕ΄και την Μεγάλη Βρετάνια. Επιστήμονες που έχουν παραβγεί μεταξύ τους ποιος θα στείλει περισσότερους κατοίκους στα κρατητήρια γιατί προστατεύουν τον χώρο και τα μνημεία και έτσι φαίνεται η γύμνια των αρμοδίων.

    Δεν είναι κανείς ό,τι δηλώσει κυρίες και κύριοι της Α’ ΕΠΚΑ, είναι ότι τον δείχνουν τα έργα του.

  5. Μήπως είναι ώρα να γυρίσει και ο Ζαχόπουλος στο ΥΠΠΟ?
    Αφου τελικά δεν υπάρχει κανένα σκάνδαλο, αλλά μόνο μια ερωτική ιστορία μεταξύ ενηλίκων γιατί αποπέμφθηκε?
    Άλλωστε έχει κλείσει και δουλειές με μερικούς εκπροσώπους του πνεύματος και του πολιτισμού.
    Με αξιότιμο κύριο Παντερμανλή έχει να γκρεμίσει τα κτίρια της Αρεοπαγήτου ενώ με τις εξέχουσες προσωπικότητες του Φιλοπάππου, Λαζαρίδη και Βογιατζόγλου, έχουν δώσει τα χέρια για την αποκατάσταση της νομιμότητας ενάντια στους νεάτερνταλ στο λόφο.
    Τέτοια σπουδαία πρότζεκτ για το πνεύμα και τον πολιτισμό στη χώρα δεν πρέπει να μείνουν πίσω. Τι θα κληρονομήσουμε στα παιδιά μας αν όχι μια καφετέρια του νέου μουσείου με θέα στα καινούργια μπουζουξίδικα της Πλάκας και μια βόλτα με εισιτήριο στου Φιλοπάππου?

  6. Πολύ ενδιαφέρον άρθρο. Συγχαρητήρια στον κ. Χαμηλάκη.

  7. Ο προβληματισμός του κ.Χαμηλάκη είναι σωστός και αντικατοπτρίζει μια στάση της αρχαιολογίας (περισσότερο στην αγγλόφωνη Δύση και τις αποικίες της) που προωθεί και μελετά τη διάδραση πολίτη και υλικού παρελθόντος στα πλαίσια του ‘ηθικά σωστού’ αλλά και του βιώσιμου για τα αρχαιολογικά κατάλοιπα.

    Μια στάση που δυστυχώς εκλείπει από τη Ελληνική πραγματικότητα με τις τοπικές κοινωνίες να αδιαφορούν σε μεγάλο βαθμό ή να εκμεταλλεύονται καταστάσεις και το ΥΠ.ΠΟ να συγκεντρώνει πάνω του όλες τις αρμοδιότητες διαχείρισης των καταλοίπων σε τακτικές αποκλεισμού παρά συμμετοχής. Δεν είναι τυχαίο πως μετάφραση του ‘public archaeology’ (αρχαιολογία για το κοινό;) δεν υφίσταται στην ελληνική αρχαιολογία και κοινωνία.

    Κύκλος φαύλος: ‘Δεν είναι ικανοί να τα προστατέψουν’ λέει το Υπουργείο, ‘Δε μας δίνεται η ευκαιρία’ λένε οι (πιο ενεργοί) από τους πολίτες, όσοι δε βουλιάζουν σε καναπέδες σε all-incuded resorts ή όσοι δεν αδιαφορούν για τις διπλανές τους αρχαιότητες υπερψηφίζοντας όμως την επιστροφή των μαρμάρων!

    Σίγουρα ένα κίνημα που συμβάλλει στην ενεργοποίηση και στη διαμόρφωση της Κοινωνίας των Πολιτών μόνο καλό μπορεί να προκαλέσει.

    Πόσο ενεργοί και έτοιμοι είμαστε όμως για να αφήσουμε ελεύθερους τους αρχαιολογικούς χώρους (έτσι όπως πρέπει να είναι!) από κάγκελα και περιορισμούς;

  8. βλ. σχετικά

    http://topikeskoinoniesmnimeia.wordpress.com/

    kai efxaristoume to filopappou.wordpress.com gia ti filoxenia!

  9. «Πόσο ενεργοί και έτοιμοι είμαστε όμως για να αφήσουμε ελεύθερους τους αρχαιολογικούς χώρους (έτσι όπως πρέπει να είναι!) από κάγκελα και περιορισμούς;»

    Αυτό το ερώτημα θέτει ο Στέλιος, και φαντάζομαι είναι γενικής φύσεως.

    Ας ξεκινήσω από του Φιλοπάππου. Εδώ έχουμε μια περίπτωση όπου ζητάμε να διατηρήσουμε μια υπάρχουσα κατάσταση. ΤΟ ΣΠΟΥΔΑΙΟ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΛΟΦΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΛΑΜΠΡΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΣΥΜΒΙΩΣΗΣ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΧΩΡΟΥ, ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΗΣ με όλην την κραυγαλέα αδιαφορία που επιδεικνύουν οι αρχές (δήμος, ΥΠ.ΠΟ., ΕΟΤ, Εκκλησία) και με τα δεδομένα προβλήματα όσον αφορά τις κοινωνίες μας. Θα άξιζε λοιπόν να μελετηθεί αυτή η περίπτωση, γιατί αυτή να είναι έτσι?

    Το πάω και παραπέρα: υπάρχουν και άλλες τέτοιες περιπτώσεις, σαν του Φιλοπάππου? Εγώ λέω πως ναι, σίγουρα γύρω μας υπάρχουν τέτοιες και ζουν ήσυχες και καλόβολες.

    Φυσικά, η προσοχή μας στρέφεται εκεί που υπάρχουν προβλήματα και δεν είναι λίγα τα μέρη αυτά. Αυτό φαντάζομαι αποτελεί και το ερώτημα του Στέλιου. Υποθέτω πως η αντιμετώπιση εξαρτάται από την περίσταση. Για παράδειγμα, δεν ζητά κανείς να μείνει η Ακρόπολη χωρίς περίφραξη και φύλαξη, ούτε ένα μνημείο που κινδυνεύει από την φθορά να είναι ανοιχτό σε επίσκεψη (σκέφτομαι την Κνωσσό τώρα και τη μονέδα που κόβει σε εισιτήριο…). Όμως αυτή ακριβώς είναι η συζήτηση, πόσα και ποια μέτρα και που. Το σπουδαίο είναι ο γνώμονας αυτής της συζήτησης: να είναι η κοινωνία σε σχέση με τα μνημεία ή απλώς να τα φοβάται και να τα αγοράζει σε κάποια τιμή?

  10. Αγαπητή Στέλλα,

    Το σχόλιο προφανώς ήταν γενικό και περιέγραφε μια κατάσταση που συναντάται σχεδόν σε ολόκληρη την Ελλάδα.

    Το ότι οι αρχαιολογικοί χώροι πρέπει να είναι ανοιχτοί και προσβάσιμοι (τουλάχιστον στην τοπική κοινωνία) είναι αυτονόητο και ο μόνος βιώσιμος τρόπος διαχείρισης. Αυτό όμως θα παραμένει ουτοπικό όσο δεν υπάρχει συζήτηση ανάμεσα στους φορείς αρχαιολογικού έργου και τους πολίτες για την εκατέρωθεν γνώση της θέσης και των προτεραιοτήτων καθενός. Απο τη μια η προστασία του μη ‘ανανεώσιμου πόρου’ της αρχαιολογικής κληρονομιάς όπως υποστηρίζουν πολλοί αρχαιολόγοι και από την άλλη οι ανάγκες που καλύπτει ένας ανοιχτός χώρος σε ένα τόσο πυκνά δομημένο τοπίο.

    Οι λόφοι του Φιλοπάππου είναι ένα από τα παραδείγματα που πολίτες αντιδρούν και τους θέλουν χωρίς κάγκελα. Οι αρχαιότητες όμως ‘πρέπει’ (σύμφωνα με τα δυτικά μοντέλα σκέψης) να προστατευθούν. Αυτό απ’ότι καταλαβαίνω έχει οδηγήσει σε εντάσεις, ύβρεις και την παρουσία αστυνομίας (!!) στις εκδηλώσεις των πολιτών στους λόφους.

    Πολύ απέχουμε από αυτό το κλίμα συνεργασίας και αλληλοκατανόησης και επομένως λύσης. Και φυσικά να απαξιώνεις κάποιον ως ‘νεάντερταλ’ και ‘λούμπεν’ το μόνο που κάνει είναι να επιβεβαιώνει τέτοιες ρήξεις και όχι να οδηγεί σε διάλογο.
    http://topikeskoinoniesmnimeia.wordpress.com

  11. Αγαπητέ Στέλιο

    χαίρομαι για την συζήτηση και ευχαριστώ.

    Να πω ότι η Συντονιστική Φιλοπάππου έχει τείνει το χέρι πολλές φορές προς την Αρχαιολογική Υπηρεσία και τον Δήμο: για πυροφυλάξεις, για δενδροφυτεύσεις, για καθαρισμό του χώρου από τα σκουπίδια, για καθαρισμό του χώρου από γκραφίτι, για αντιμετώπιση των καταπατήσεων από τους ιδιώτες (Μεγάλη Βρετάνια και Διόνυσο). Αυτά, αν τα είχαν αγκαλιάσει θα ήταν η αρχή για πάρα πολλά και θετικά. Αντίθετα, επέστρεψαν σιωπή στην καλλίτερη περίπτωση, λοιδωρίες πιο συχνά και μια φορά μόνο συνεργασία στο θέμα της καθαριότητας με την προηγούμενη δημοτική αρχή.

    Φυσικά και είναι κατανοητή η ανάγκη της συνεργασίας όλων των κοινωνικών δυνάμεων για να λειτουργήσουν αυτοί οι χώροι μέσα και όχι έξω από την κοινωνία. Αλλά η αρχαιολογική υπηρεσία θέλει να έχει το μαχαίρι, το πεπόνι και την αστυνομία και οι κάτοικοι να υποκλίνονται στην σοφία και την δύναμή της. Αυτό δεν είναι συνεργασία.

    Τουλάχιστον, αυτή είναι η κρατούσα τάση στην Α’ ΕΠΚΑ τα τελευταία 6 χρόνια που έχει ανοίξει το θέμα.

    Η πεποίθησή μου είναι ότι οποιαδήποτε αχτίδα φωτός φανεί από τις αρχές, δεν θα περάσει απαρατήρητη από τους κατοίκους…

  12. Φίλε Στέλιο…

    Η περίπτωση του Φιλοπάππου ανήκει μεν στην ευρύτερη συζήτηση για τις λογικές διαχείρισης αρχαιολογικών χώρων όμως έχει και μια ιδιαιτερότητα καθώς βρίσκεται στην μία άκρη του φάσματος, αν πούμε ότι ο βράχος της Ακρόπολης ανήκει στην άλλη. Και αυτό επειδή τα εμφανή αρχαία που βρίσκονται στο λόφο είναι τέτοια που εύκολα επιτυγχάνεις την σημειακή τους προστασία, ενώ επιπλέον δεν είναι ευπαθή. Κατά τα άλλα ο λόφος έχει κυρίως λαξεύματα σε βράχους που αποτελούσαν βάσεις σπιτιών. Δηλαδή το μνημείο του Φιλοπάππου δεν κινδυνεύει γιατί είναι ήδη περιφραγμένο, το βήμα της Πνύκας δεν κινδυνεύει γιατί έχει μόνιμη φύλαξη με φυλάκιο στα 30 μέτρα, ενώ κάποια υπολείμματα του διατειχίσματος ή άλλα κατάλοιπα δεν κινδυνεύουν από την φύση τους και αρκεί μια τυπική φύλαξη γι’ αυτά η οποία ήδη υπάρχει.
    Άρα τι κινδυνεύει στο λόφο?.
    1) Το έργο Πικιώνη. Το καφενείο έχει υποστεί μεγάλες απαράδεκτες επεμβάσεις από τους μισθωτές του, χωρίς να επέμβουν οι υπεύθυνοι. Τα λιθόστρωτα κινδυνεύουν από τα αυτοκίνητα τα οποία απαγορεύονται αλλά τελικά συνέχεα τα αφήνουν οι υπεύθυνοι να μπαίνουν στο λόφο. Μαζί και με τα αυτοκίνητα των υπαλλήλων του ΥΠΠΟ.
    2) Από καταπατήσεις. Καταπατήσεις όμως έχουν κάνει μόνο οι μισθωτές του καφενείου που για μια δεκαετία είχαν καταπάτηση 2 στρεμμάτων μέσα στην Πνύκα και ο Διόνυσος. Όλα εν γνώση και με την συγκάλυψη της Α’ ΕΠΚΑ.
    3) από Λαθρανασκαφές. Όμως τις μόνες λαθρανασκαφές έχει κάνει ο Διόνυσος καταπατώντας και χτίζοντας παράνομα, πάντα με την ανοχή της Α ΕΠΚΑ.
    4) από μαζικές και ιδιωτικές χρήσεις, από αυτές που σχεδίαζε το ΥΠΠΟ ενόψει 2004, όπως το θέατρο 900 θέσεων στο μικρό δυτικό νταμάρι, και μαζικές εκδηλώσεις στην Πνύκα, που μεταβάλει το λόφο σε παρκινγκ για μερσεντές.
    5) Από την εγκατάλειψη της φροντίδας της βλάστησης και της καθαριότητας από τους υπευθύνους του ΥΠΠΟ και του Δήμου.

    Όπως καταλαβαίνεις το συμπέρασμα των κατοίκων που αγαπούν παθιασμένα την αρχαιολογική και αρχιτεκτονική πλευρά του λόφου τους είναι ότι αυτός κινδυνεύει κυρίως από αυτούς που διατείνονται ότι θέλουν να τον προστατέψουν.

  13. Φίλε Παναγιώτη,

    Ευχαριστώ, για την απάντηση και τη συζήτηση.

    Όπως θα ξέρεις, η διαχείριση αρχαιοτήτων περιλαμβάνει εκτός από την (αειφόρο) προστασία (που σημαίνει κοιτάμε στο μέλλον), τη συντήρηση, την ανάδειξη, την ερμηνεία, εκπαιδευτικά προγράμματα, συνεχιζόμενη έρευνα κ.λπ.

    Πέρα λοιπόν από περιφράξεις και περισχοινήσεις χρειάζονται ένα σύστημα από ενέργειες και εγκαταστάσεις που προβλέπονται σε ένα τυπικό σχέδιο διαχείρισης.

    Όλα αυτά βέβαια δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑ νόημα αν δε συνοδεύονται από τη σύμφωνη γνώμη και αν δεν είναι αποτελέσματα συνεργασίας και επικοινωνίας με τους ανθρώπους που ζουν κοντά, που χρησιμοποιούν και βιώνουν τον λόφο, με τις ‘κοινωνίες’ που περιστοιχίζουν τα μνημεία.

    Και για αυτό ο μόνος δρόμος, όπως έχουμε ξανασυζητήσει είναι ο διάλογος και η καλή πρόθεση, όπως αυτή που περιγράφει η Στέλλα παραπάνω.

    Τώρα σχετικά με το ‘από τι κινδυνεύουν οι λόφοι’ (αρχαιότητες και φυσικό περιβάλλον) αυτό είναι μια ακόμη σύνθετη ερώτηση, που χρειάζεται καταρχήν γνώση του χώρου και κατά δεύτερον εξειδικευμένη προσέγγιση. Και σίγουρα θα υπάρχουν άλλου τύπου κίνδυνοι για τον αρχαιολόγο, άλλοι για τον κάτοικο άλλοι για τον επισκέπτη κ.λπ.

    Θα ήταν πολύ χρήσιμο φαντάζομαι αν συστηματοποιούσατε τους κινδύνους που βλέπετε και τις ανάγκες που υπάρχουν από το filopappou.wordpress, που αντιπροσωπεύει φαντάζομαι μέρος της περιστοιχίζουσας κοινωνίας των λόφων. Ίσως και να έχει γίνει ήδη και να μην το γνωρίζω, πάντως το έγγραφο αυτό σε ύφος διαλογικό, είναι μια σκέψη του πως θα μπορούσε να ξεκινήσει ένας νέος διάλογος με συγκεκριμένα-κοινά θέματα συζήτηση με την αρμόδια εφορεία!

    http://topikeskoinoniesmnimeia.wordpress.com/


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: