Αναρτήθηκε από: filopappou | Ιουλίου 28, 2009

Άλλος για το αεροπλανοφόρο μαααας….

Τελικά κατέληξα ότι Μπερνάρ Τσουμί είναι μεγάλος αρχιτέκτονας. Κατάφερε να κάνει ένα συνηθισμένο ασυντήρητο νεοκλασικό εκατό ετών, να δείχνει έργο τέχνης, χωρίς καν να το αγγίξει!  Απλά του προσέθεσε ένα άθλιο φόντο. Είναι συγκινητικό ότι έστω και ως μακαρίτης ο αρχιτέκτονας του νεοκλασικού δικαιώνεται.

Tsoumi

Το δυστύχημα είναι ότι ο Τσουμί κατέστρεψε τους άλλους αρχιτέκτονες. Αυτούς της Ακρόπολης Φειδία, Μνησικλή, Καλλικράτη και Καλλίμαχο. Μιας και η αποστροφή που δημιουργεί το αεροπλανοφόρο του Τσούμι, ξεπερνά σε ένταση ακόμα το θαυμασμό για τον Παρθενώνα.

GREECE ACROPOLIS MUSEUM

Είναι στιγμές που αναρωτιέμαι αν είχε έρθει ποτέ στην Αθήνα. Εκτός και αν νόμιζε ότι η παραγγελία ήταν για την αμερικάνικη Athens της Georgia και σχεδίασε το μουσείο για εκεί. Mια χαρά θα της ταίριαζε. Όταν κατάλαβε το λάθος ήταν αργά και το προσγείωσε στου Μακρυγιάννη, ο οποίος ευτυχώς έχει πεθάνει και δεν το είδε απέναντι από το σπίτι του.

georgia skylineAthens-Georgia

Ευτυχώς τελικά που υπάρχουν και τα δύο κτίρια της Αρεοπαγήτου και κρύβουν λιγάκι το νέο μουσείο. Αντί να τα γκρεμίσουμε μήπως θα ήταν πιο χρήσιμο, να χτίσουμε κι άλλα και να τα ψηλώσουμε και 2-3 ορόφους;

GREECE ART DECO VS ACROPOLIS

Φαίνεται πως όταν ο Τσουμί άκουσε το «παν μέτρον άριστον» νόμιζε πως η Ariston είναι κάποια εταιρία που βγάζει χάρακες και μετροταινίες. Δυστυχώς όμως τούτο το έργο δεν είναι μακέτο (κατά παράφραση της πρωθυπουργικής ρήσης). Και επίσης δυστυχώς εμείς δεν ερχόμαστε στο μουσείο μια φορά σαν τουρίστες. Μένουμε εδώ, μερικοί μεγαλώσαμε εδώ και θα το βλέπουμε κάθε μέρα μια ζωή. Κάποτε ελπίζαμε να γίνει το νέο μουσείο της Ακρόπολης. Τώρα σε τι να ελπίσουμε;

museum-acropol-10

Π.Β.Τ.

Advertisements

Responses

  1. Μείναμε στην Αθήνα και τα παίρνουμε κρανίο με όλα;;; Με ότι βλέπουμε μπροστά μας;
    Δίκιο έχεις πάντως…
    Ο Τσουμί είναι πάντως υπερεκτιμημένος…
    προσωπικώς…δεν είμαι φίλη, ευχαριστώ!

  2. Tο θέμα δεν είναι τόσο το ίδιο το κτίριο. Αν ήταν αλλού, μπορεί κα να μου άρεσε. Το θέμα είναι ότι δεν έχει καμία σχέση με οτιδήποτε το περιστοιχίζει. Αν εξαιρέσει κανείς το «φοβερό» εφεύρημα, να είναι η αίθουσα των γλυπτών του Παρθενώνα περασιά με το ναό, τίποτε άλλο δεν δείχνει ότι ο Τσουμί είχε δει το μέρος πριν σχεδιάσει το μουσείο. Δείτε σαν αντιπαράδειγμα τα σχέδια του Κυριάκου Κρόκου για το μουσείο. Δείτε τι θα πει να προσαρμόζεσαι στο περιβάλλον, αντί να κοιτάς να ξεχωρίσεις αλαζονικά.

  3. Βέβαια, όλα τα περί γούστου είναι υποκειμενικά… εξάλλου, αρκετοί κουλτουριάδηδες φίλοι μου και φίλες μου δεν τολμούν να πουν κακή κουβέντα για ένα τέτοιο μεγαθήριο όπως ο κύριος Τσουμί…και άλλοι, σοφά πράττοντας από ψυχολογική άποψη, προσπαθούν να το καταπιούν παρά να τους πιάνουν τα νεύρα τους όποτε το βλέπουν …εμένα, πάντως, μου κάθεται στο λαιμό το αεροπλανοφόρο και το λέω ανοιχτά και ας με φτύσει η ιστορία ΔΕΝ ΤΟ ΓΟΥΣΤΑΡΩ

    ούτε αυτό, ούτε το Βάιλερ

    Θέλω να πω το εξής: σε αυτήν την πόλη πνιγόμαστε, δεν έχουμε ανάγκη από άλλο τσιμέντο, ούτε από άλλα ψηλά κτίρια, ούτε από άλλο γυαλί και αλουμίνιο — τα υλικά του κτιρίου Τσουμί. Ο κύριος Τσουμί και οι εντολείς του δεν φτειάξαν κτίριο ούτε για την πόλη ούτε για αυτά που θα φιλοξενούσε. Προσπάθησαν να αναδειχτούν με αυτά, να βγάλουν από αυτά και ό,τι άλλο, πράγμα που αποτυπώνεται στην αλλαζονεία του κτιρίου.

    Είναι ενδιαφέρουσα η πορεία της ιδέας του Νέου Μουσείου. Μας επεβλήθη σαν εθνική ανάγκη το να πάρουμε πίσω τα Ελγίνεια. Δεν λέω, έτσι ακούγεται η Ελλάδα έξω, συσπειρώνονται οι Έλληνες κλπ κλπ για ένα θέμα για το οποίο, επί της ουσίας…τέλος πάντων, δεν θα αναλύσουμε την σημασία των συμβόλων σε αυτό το σημείωμα. Το θέμα είναι πώς υλοποιήθηκε. Ο κόσμος έκλαιγε για τα Ελγίνεια σαν να έκλαιγε για τα παιδιά του (πράγμα αληθινά ιερό), οι εργολάβοι φάγανε και ο κύριος Τσουμί και ο κόσμος έχει τελικά στην πλάτη του και το λογαριασμό και το αεροπλανοφόρο. Κερατάς και δαρμένος δηλαδή.
    Είναι ένα πράγμα που σκέφτομαι κάθε φορά που μια διεκδίκηση παίρνει μαζικό χαρακτήρα: πώς θα την απορροφήσουν.

  4. καλησπέρα, έχω τα δικαιώματα για το «αεροπλανοφόρο»; :)

    το είχα χαρακτηρίσει αεροπλανοφόρο αλλά αν το έχουν χαρακτηρίσει και άλλοι έτσι θέλω να το διαβάσω, έχει φοβερή πλάκα

    :)

    @αλλενάκι

  5. στην πρώτη φωτογραφία ειδικά είναι σαν αυθαίρετο, σαν ημιακάλυπτος ημιυπαίθριος πάνω από το νεοκλασικό

    οι άνθρωποι που μένουν από κάτω θα πρέπει να σκιάζονται από τον επιθετικό αυτό όγκο μην τους έρθει στο κεφάλι καμιά μέρα

  6. ενεργειακά πως καλύπτεται; έχει φωτοβολταϊκά; ή κλασικούς κλιματισμούς; όλοι αυτοί οι υαλοπίνακες είναι ότι πιο αντι-ενεργειακό και αντιοικολογικό μπορούσαν να σκεφτούν

  7. αν είναι ενεργειοβόρο και δεν έχει φωτοβολταϊκά π.χ. αξίζει να γραφτεί ολόκληρο άρθο γι’ αυτή την βασική έλλειψη

  8. το πήρα το link

    :)

  9. αλλενάκι, πάρε ότι σ’ αρέσει. Και αν μπορείς να πάρεις και το ίδιο το αεροπλανοφόρο, πάρτο κι αυτό. Χάρη θα μας κάνεις. :ο)

  10. Γράμμα από την Καθημερινή

    Τόσο πολύ γκαζόν…
    Κύριε διευθυντά
    Στον περιορισμένο διαθέσιμο χώρο, επιτρέψτε μου έναν σύντομο σχολιασμό για τον περιβάλλοντα χώρο του Μουσείου, από την άποψη της εδαφοκάλυψης των ελεύθερων επιφανειών.

    Η επιβλητική αρχιτεκτονική του φυσιογνωμία, ο «ασυμβίβαστος» όγκος του κτίσματος με τη γύρω κλίμακα πόλης και ο ρόλος του σαν πολιτιστικό σημείο αναφοράς, επέβαλλαν την ανάγκη να σταθεί μοναχικά σε «κενό» αστικού ιστού και με επαρκή «ανοικτό χώρο buffer», που θα το αναδεικνύει, αλλά και θα το διαχωρίζει διακριτά από την παλαιοαστικό «πολυκατοικιακό» χαρακτήρα της περιοχής. Σε αυτήν τη λογική της «επιβεβλημένης» κυριαρχίας του νέου Μουσείου στο πολεοτοπίο (townscape) μιας πυκνοδομημένης Αθήνας, ο ελεύθερος χώρος «περίβολος» απαιτεί τη δική του λιτή και συμβολική φύτευση προς διατήρηση του απαιτούμενου διαχωριστικού κενού ασφαλείας (buffer) από τον παλιό περίγυρο πόλης, χωρίς υπερβολές τυχαίου πρασινισμού και κηποτεχνικών «κιτς».

    Αντί λοιπόν για «τόσο πολύ γκαζόν», κάποιες ομοιογενείς γραμμικές λωρίδες χαμηλής φυτοκάλυψης με ενδημικά φυτά της Αττικής χλωρίδας, που θα πρόσφεραν εποχικές μεταλλαγές απαλών χρωματισμών, αρώματος και υφής και θα διέτρεχαν τον ακάλυπτο χώρο σε ευθείες γραμμές, εναρμονισμένες με τις ατέρμονες κόχες του κτιρίου, φαίνεται να μην κέρδισαν τη σκέψη κανενός και νίκησε ξανά το «βολικό γκαζόν βρετανικού τύπου….» σύμβολο νεοελληνικού γούστου, βιασύνης προ-εγκαινίων και υδροσπατάλης. Ισως μερικοί φυσικοί ογκόλιθοι από τους λόφους της περιοχής θα μπορούσαν να ξεκουράζονται στον περίβολο, σε μια προσπάθεια νοητής «γεωλογικής» ενοποίησης του κήπου με το κοντινό τοπίο του Ιερού Βράχου της Ακρόπολης. Η πλούσια αρχιτεκτονική του έργου δυστυχώς δεν φαίνεται να συνοδεύτηκε αισθητικά και από ισοδύναμες προσεγγίσεις που προσφέρονται από την αρχιτεκτονική τού τοπίου.

    Σ. Λ. Σεκλιζιωτης – Γεωπόνος ΑΠΘ – Δρ Αρχιτέκτων Τοπίου

  11. πάρε και ένα link για το αεροπλανοφόρο να το διαβάσεις με την ησυχία σου
    allenaki (.) wordpress (.) com/2009/06/20/deconstructive/

    έχει γράψει και η «Ε» για το αεροπλανοφόρο αλλά έχουν κάνει ανακατεύθυνση το site και δεν βρίσκω το άρθρο

  12. αργότερα θα γράψω ένα συμπληρωματικό κείμενο για το μουσείο και θα βάλω το link του «αεροπλανοφόρου μααααας» σ’ευχαριστώ

  13. Από τη μια «γκρινιάζουμε» με το αποπνικτικό χτισμένο μωσαϊκό του κέντρου, αλλά από την άλλη μας τη δίνει το νέο κτίριο που δεν σέβεται τον περίγυρό του, που έρχεται -ίσως- σε κόντρα με αυτό.

    Για μένα, ο διάλογος αφορά στο συγκεκριμένο έργο την Ακρόπολη (αρχαίο) και το μουσείο (σύγχρονο). Δε θα κάτσω να αναλύσω τις σημαντικές σχεδιαστικές αρχές του Μουσείου, για τις οποίες και θεωρώ πως πρόκειται για ένα αξιόλογο κτίριο. Απεναντίας θα σας πρότεινα να δείτε τις λύσεις «κορυφαίων» αρχιτεκτόνων που πήραν μέρος στον διαγωνισμό.

    Για μένα αυτή η ρήξη που ενοχλεί τους περισσότερους, ανάμεσα στο «επιβλητικό» και «επιθετικό» μουσείο, και τον άναρχο και πολυσυλλεκτικό αστικό ιστό, αυτή η μάχη της κλίμακας, φέρει μια ποιητική και μια σημειολογία την οποία χαίρομαι.

  14. «thita.e καλημέρα
    ο όγκος αυτού του κτιρίου εκμηδενίζει κάθε τι γύρω του, για να ενσωματωθεί στο περιβάλλον θα έπρεπε να γκρεμιστουν όλα τα μικρά σπιτάκια και «πολυκατοικιούλες» σε μεγάλη ακτίνα και να κτίζονταν αντίστοιχα γυάλινα μεγαθήρια εις πλάτος κυρίως, γιατί εις ύψος θα πλάκωναν την Ακρόπολη, σωστά είπε παραπάνω ήθελε να φέρει το Μανχάτταν στην Αθήνα
    το οριζοντιωμένο αέτωμα ποια σχεδιαστική αρχή υπηρετεί ;
    υπάρχει μία φωτογραφία του, πλαϊνή όψη, όπου δεν διαφέρει καθόλου από ένα καλοβαλμένο μεν, εργοστάσιο δε

    το ίδιο το κτίριο δεν «αναπνέει» καθόλου, πνίγεται, περίβολος μηδέν, αναγκαστικα βέβαια, και αυτό ανήκει στα μείον

  15. Ανω και κάτω «Παρθενώνας»
    Η γνώμη μου είναι ότι ο μελλοντικός «Κάτω Παρθενώνας», κατ’ ευφημισμόν αποκαλούμενος Νέο Μουσείο της Ακρόπολης , είναι το μεγαλύτερο έγκλημα των ημερών μας, ακόμη μεγαλύτερο και από τον καταστροφικό πρόσφατο χαμό του Εθνικού δρυμού της Πάρνηθας . Γιατί όπως μας λένε ο Δρυμός σε 100 χρόνια θα αποκατασταθεί, το συντελούμενο αρχιτεκτονικο ανοσιούργημα θα παραμείνει.
    Αντώνης Κ.Αντωνιάδης, Αρχιτέκτων-Πολεοδόμος
    04/07/2007 ACA architecture Τεύχος 22

    Η συνέχεια εδώ


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: