Αναρτήθηκε από: filopappou | Απρίλιος 7, 2014

Μια πρώτη σούμα των δικαστικών αγώνων

Χωρίζουμε τις ποινικές δίκες σε δύο κατηγορίες:

  • δίκες στις οποίες οι πολίτες ήταν κατηγορούμενοι
  • δίκες στις οποίες οι πολίτες κατέφυγαν εναντίον υπαλλήλων του Υπουργείου Πολιτισμού

ΔΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΩΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥΣ

Η δίκη του Αττικού και η τελεσίδικη καταδίκη του Εφόρου κ. Αλέξανδρου Μάντη για ψευδή καταμήνυση πολιτών

Από αυτές πρώτη εκδικάστηκε η μήνυση του τότε Διευθυντή της Εφορείας Ακροπόλεως (Α΄ΕΠΚΑ) κ. Αλέξανδρου Μάντη εναντίον τεσσάρων πολιτών για «παράνομη βία», αναφορικά με γεγονότα που συνέβησαν στην θέση «Αττικός». Για αυτήν την δίκη έχουμε γράψει αναλυτικά στο σημείωμά μας της 9ης Μαρτίου 2013  Δεν έληξε όμως εκεί η υπόθεση αυτή διότι ένας από τους πολίτες είχε μηνύσει τον κ. Μάντη για ψευδή καταμήνυση. Αυτή η μήνυση εκδικάστηκε στις 12 Φεβρουαρίου 2014 και ο κ. Μάντης καταδικάστηκε σε φυλάκιση ενός έτους με τριετή αναστολή. Μέχρι την 1η Απριλίου 2014 δεν είχε ασκηθεί έφεση άρα η απόφαση αυτή είναι τελεσίδικη.

Η Α’ ΕΠΚΑ  και το Υπουργείο Πολιτισμού επιθυμούν διακαώς να πετύχουν κάποιες καταδίκες των πολιτών. Τις χρειάζονται για να τις κουνάνε σαν σημαία και έτσι να μην μπαίνουν στην ουσία των θεμάτων.  Κι ακόμα, με αυτές τις καταδίκες θέλουν να αφαιρέσουν κύρος από τη δική μας επιχειρηματολογία αφού τα λόγια μας είναι λόγια «καταδικασμένων».  Όμως, αυτή τη στιγμή, καταδικασμένοι είναι μόνο αυτοί.  Συνεπώς, το επιχείρημα «αυτοί είναι καταδικασμένοι» ακυρώνεται γιατί θα πρέπει να κοιτάνε τον εαυτό τους στον καθρέφτη.

Εμείς  δεν θα κάνουμε «επικοινωνιακή χρήση» της καταδίκης του τέως Δ/ντη της Α’ ΕΠΚΑ  κ. Μάντη. Αντίθετα, θα επιμείνουμε στην ουσία των θεμάτων, ένα πεδίο στο οποίο απέτυχαν παταγωδώς και  η Α’ ΕΠΚΑ και  οι παράγοντες που την υποστήριξαν μέσα στο Υπουργείο Πολιτισμού όλα αυτά τα χρόνια.  Το δικαστήριο ήταν η μόνη ευκαιρία ζωντανής αντιπαράθεσης των επιχειρημάτων της Α’ ΕΠΚΑ και του ΥΠΠΟ από τη μια μεριά και των πολιτών από την άλλη.  Αντιπαράθεση που έδειξε πόσο στοιχειοθετημένος είναι ο λόγος των πολιτών και πόσο έωλη και εμπαθής η επιχειρηματολογία των παραγόντων του Υπουργείου Πολιτισμού οι οποίοι στο δικαστήριο συστηματικά  δεν καταθέτουν στοιχεία αλλά εξαργυρώνουν το κύρος της υπηρεσίας τους.

Η δίκη για τις δενδροφυτεύσεις

Δεύτερη εκδικάστηκε με βάση την μηνυτήρια αναφορά της αρχαιολόγου κας Καλλιόπης Λαζαρίδου η αυτεπάγγελτη δίωξη εναντίον τριών κατοίκων.  Οι κάτοικοι αυτοί κατηγορήθηκαν για ηθική αυτουργία σε δενδροφυτεύσεις που έγιναν στον Λόφο το 2007 και το 2008. Στη δίκη αναφερόμαστε στο σημείωμά μας της 23ης Ιουνίου 2013.  Οι κατηγορούμενοι πολίτες αθωώθηκαν και αυτήν την φορά.

Η δίκη που αφορούσε τις καταστροφές των περιφράξεων

Με μηνυτήρια αναφορά του κ. Αλέξανδρου Μάντη, τότε εφόρου της Α’ ΕΠΚΑ, στον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κ. Σανιδά (παρακαλώ!) οδηγήθηκαν σε δίκη τρεις πολίτες με την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας για τις καταστροφές των περιφράξεων που συνέβησαν την περίοδο 3-3-2006 μέχρι 4-4-2008.  Πρωτόδικα, καταδικάστηκαν και οι τρεις σε 10 μήνες φυλάκιση  με τριετή αναστολή. Σε αυτήν την δίκη αναφερόμαστε στο σημείωμά μας της 21ης Μαίου 2013.  Στο Εφετείο, στο οποίο προσέφυγαν οι κάτοικοι, αθωώθηκε παμψηφεί η μία κατηγορουμένη και καταδικάστηκαν οι άλλοι δύο πολίτες κατά πλειοψηφία. Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι το Εφετείο άλλαξε το κατηγορητήριο και από ηθική αυτουργία για καταστροφές  σε όλη την περίοδο που προαναφέραμε το υποβίβασε σε προτροπή και παρότρυνση σε μία συγκεκριμένη ημερομηνία (στις 11.11.2007 όταν  η συνέλευση των κατοίκων έρριξε την εσωτερική περίφραξη της Πνύκας). Η υπόθεση αυτή δεν έχει τελεσιδικήσει διότι οι δύο πολίτες έχουν ασκήσει αναίρεση στον Άρειο Πάγο.  Παρόλα αυτά, η Α’ ΕΠΚΑ διαδίδει το ψέμα ότι υπάρχει τελεσίδικη απόφαση για να δημιουργεί εντυπώσεις.

ΔΙΚΕΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΩΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣ

Η δίκη για απειλή και εξύβριση πολίτη εκ μέρους φύλακα

Από το 2007 η Α’ ΕΠΚΑ  έκλεισε τον χώρο της Πνύκας με την Δύση χωρίς να στηρίζεται σε καμία επίσημη διοικητική πράξη. Συνεπώς, η πρακτική αυτή   δεν ήταν δυνατόν να προσβληθεί σε διοικητικό δικαστήριο. Από αυτήν την αυθαιρεσία της Α’ ΕΠΚΑ προέκυψαν πολλά επεισόδια μεταξύ πολιτών-περιπατητών και αρχαιοφυλάκων. Το 200? ένας αρχαιοφύλακας εξύβρισε και απείλησε δύο άτομα, τα οποία κάλεσαν την Αστυνομία. Ο φύλακας το έσκασε. Οι εξυβρισθέντες του έκαναν μήνυση. Την επόμενη μέρα, και ενώ το αυτόφωρο δεν είχε παρέλθει, ο ίδιος φύλακας με απειλητικό και υβριστικό τρόπο ζήτησε από το ένα από τα δύο άτομα της προηγούμενης μέρας να φύγει από την Πνύκα. Το εν λόγω άτομο αρνήθηκε. Τότε ο φύλακας φώναξε ένα περιπολικό που έτυχε να περνά από το χώρο εκείνη τη στιγμή και ζήτησε να συλληφθεί το άτομο που δεν έφευγε από την Πνύκα. Επειδή, όμως, αυτό το άτομο είχε, όπως είπαμε, καταθέσει μήνυση εναντίον του συγκεκριμένου φύλακα την προηγούμενη μέρα, πληροφόρησε τους αστυνομικούς ότι το αυτόφωρο δεν έχει παρέλθει και ζήτησε να συλληφθεί ο φύλακας. Ο φύλακας συνελήφθη. Στην εκδίκαση της υπόθεσης (μετά από χρόνια λόγω αναβολών, απεργιών κλπ) ο φύλακας έκανε έγγραφη δήλωση συγγνώμης αναλαμβάνοντας και τα δικαστικά έξοδα. Οι πολίτες απέσυραν την μήνυση.

Η δίκη για συκοφαντική δυσφήμιση κατά πολίτη εκ μέρους αρχαιολόγου

Για μεγάλη χρονική περίοδο, όποιος απευθυνόταν νομίμως στη Διοίκηση για να πληροφορηθεί σχετικά με τα θέματα του Φιλοπάππου,  αυτόματα χαρακτηριζόταν ‘καγκελορίχτης’. Έτσι αντιμετωπίστηκε και συγκεκριμένη κάτοικος της περιοχής σε  έγγραφο της Α’ ΕΠΚΑ υπογραφόμενο από συγκεκριμένη αρχαιολόγο η οποία ήταν υπεύθυνη για τους λόφους Φιλοπάππου.  Η κάτοικος  προσέφυγε στη Δικαιοσύνη. Στην εκδίκαση της υπόθεσης (μετά από χρόνια λόγω αναβολών, απεργιών κλπ) η εν λόγω αρχαιολόγος «αποδέχθηκε το έγκλημα της συκοφαντικής δυσφήμισης» και η ενάγουσα απέσυρε τη μήνυση.

Η δίκη του Διευθυντή της Α’ ΕΠΚΑ για ψευδή καταμήνυση πολίτη

Όπως περιγράψαμε πιο πάνω (Η δίκη του Αττικού),  ο Διευθυντής της Α’ ΕΠΚΑ κατηγόρησε 4 πολίτες για παράνομη βία. Οι πολίτες αθωώθηκαν. Ένας από τους 4, την ημέρα της σύλληψής τους, κατέθεσε μήνυση κατά του Διευθυντή της Α’ ΕΠΚΑ για ψευδή καταμήνυση. Η υπόθεση εκδικάστηκε τον Μάρτιο 2014 και κατέληξε σε καταδίκη του Διευθυντή της Α’ ΕΠΚΑ. Δεν έχει ασκηθεί έφεση.

Η δίκη για σωματικές βλάβες και υπόθαλψη εγκληματία

Σε αυτή τη δίκη ολόκληρο το Υπουργείο Πολιτισμού εμφανίστηκε σαν ένας μηχανισμός ενορχήστρωσης ψευδομαρτύρων που με το σενάριο της υπερασπιστικής τους γραμμής εξευτέλισαν την κοινή λογική.

Τα γεγονότα αφορούν έναν περιπατητή από άλλη περιοχή της Αθήνας, ο οποίος δεν είχε καμία σχέση με το κίνημα κατοίκων για τους λόφους Φιλοπάππου, αλλά ήταν τακτικός επισκέπτης του λόφου και ιδιαίτερα της Πνύκας.  Ο πολίτης αυτός αγνοούσε τα περί περιορισμών στην Πνύκα που αυθαίρετα είχε επιβάλει η Α’ ΕΠΚΑ (βλ. Η δίκη για απειλή και εξύβριση πολίτη).  Μία μέρα που ξεναγούσε φίλους του στην Πνύκα, πριν τη δύση, ένας αρχαιοφύλακας του ζήτησε να φύγει από το χώρο γιατί κλείνει με τη δύση. Ο περιπατητής του επεσήμανε ότι ο ήλιος ήταν ακόμη ψηλά. Ο φύλακας τον διαβεβαίωσε ότι ο ήλιος είχε δύσει. Ο περιπατητής ρώτησε με βάση ποια απόφαση κλείνει ο χώρος. Ο φύλακας τον παρέπεμψε στην Α’ ΕΠΚΑ. Ο περιπατητής απευθύνθηκε στην Α’ ΕΠΚΑ αλλά δεν πήρε απάντηση. Μία βδομάδα μετά, ήταν η εκδήλωση προς τιμήν της Μαρίας Κάλλας, η οποία γινόταν στην Πνύκα μετά τη δύση. Στην εκδήλωση αυτή ήρθαν χιλιάδες Αθηναίοι. Ο εν λόγω περιπατητής ήρθε στην εκδήλωση περνώντας από την είσοδο που είναι δίπλα στο Λουμπαρδιάρη, εκεί που είναι τα containers των αρχαιολόγων. Η πόρτα ήταν ανοιχτή. Συναντά τον φύλακα με τον οποίο είχε διαφωνήσει για το αν είχε δύσει ο ήλιος ή όχι πριν μια βδομάδα. Ο φύλακας του είπε με άγριο ύφος να γυρίσει πίσω, να βγει από αυτήν την είσοδο που μπήκε και να μπει από άλλη είσοδο για να παρακολουθήσει την εκδήλωση. Ο περιπατητής είπε ότι όχι, θα έμπαινε από κει που μπήκε καθώς και άλλος κόσμος έμπαινε από εκεί. Τότε ο φύλακας του επιτέθηκε και, παρουσία και μίας γυναίκας αρχαιοφύλακα, τον γρονθοκόπησε, τον έριξε κάτω και τον κλώτσαγε στο πρόσωπο. Ο περιπατητής άρχισε να αιμορραγεί από το πρόσωπο.  Η γυναίκα φύλακας φώναζε στον συνάδελφό της «Μη Παναγιώτη, θα τον σκοτώσεις!». Ο φύλακας σήκωσε τον περιπατητή πιάνοντάς τον από τα ρούχα του και σκίζοντάς τα και τον πέταξε έξω από την πόρτα. Ο περιπατητής πήγε περπατώντας έως την αρχή του λιθόστρωτου (δηλαδή, στη Δ. Αρεοπαγίτου) όπου βρήκε αστυνομικούς και επέστρεψε στον τόπο της συμπλοκής με περιπολικό. Οι δύο φύλακες είχαν εξαφανιστεί και εκεί βρισκόταν ο αρχιφύλακας (προϊστάμενος των αρχαιοφυλάκων), ο οποίος παρίστανε ότι δεν ήξερε για ποιον Παναγιώτη μιλούσαν καθώς, όπως ισχυριζόταν, εκείνη τη στιγμή υπήρχαν πεντέξη Παναγιώτηδες φύλακες στο χώρο. Επίσης, δεν υπήρχαν αίματα. Είχε έρθει καθαρίστρια στις 10 η ώρα το βράδυ για να καθαρίσει τα αίματα!

‘Ετσι,  ο περιπατητής κατέθεσε μήνυση κατά Παναγιώτη αγνώστων λοιπών στοιχείων και ζήτησε από τους προϊσταμένους της Α’ ΕΠΚΑ και της Γενικής Διεύθυνσης Αρχαιοτήτων να γίνει ΕΔΕ. Δεν έγινε ΕΔΕ. Έτσι, ο περιπατητής στράφηκε και κατά του αρχιφύλακα, του Διευθυντή της Α’ ΕΠΚΑ  και της Γενικής Διευθύντριας για υπόθαλψη εγκληματία. Παράλληλα, βρήκε και τα υπόλοιπα στοιχεία του φύλακα που του επιτέθηκε.

Στις αρχικές τους καταθέσεις, οι κατηγορούμενοι ισχυρίστηκαν ότι ο εν λόγω φύλακας δεν ήταν σε υπηρεσία και είχε έρθει επικουρικά, με δική του πρωτοβουλία, λόγω της εκδήλωσης. Αυτός ήταν ο λόγος που δεν γνώριζε ο αρχιφύλακας για ποιον Παναγιώτη μιλούσε ο περιπατητής, αφού ο εν λόγω Παναγιώτης δεν ήταν επισήμως σε υπηρεσία. Όμως μετά συνειδητοποίησαν ότι  έτσι δημιουργούσαν σοβαρά δικονομικά προβλήματα για την υπεράσπιση του φύλακα από την Υπηρεσία.  Έτσι άλλαξαν τις καταθέσεις στο Δικαστήριο και είπαν ότι ήταν σε υπηρεσία αλλά ότι τον έστειλαν, αυτόν και την γυναίκα αρχαιοφύλακα, σε άλλα σημεία λόγων των αναγκών της εκδήλωσης και αυτός ήταν ο λόγος που δεν τους βρήκε η αστυνομία όταν τους αναζήτησε. Με αυτόν τον τρόπο προσπάθησαν να καλύψουν τους δύο φύλακες που διέφυγαν το αυτόφωρο και τον αρχιφύλακα που υπέθαλψε τους εγκληματίες.

Την ημέρα της δίκης, η γυναίκα φύλακας κατέθεσε ότι ο περιπατητής, ο οποίος κατ’ αυτήν ήταν γνωστός ταραξίας του αρχαιολογικού χώρου και υπήρχαν αναφορές της υπηρεσίας για αυτόν, επιτέθηκε πρώτα σε αυτήν και την έσπρωξε πάνω στο συρματόπλεγμα. Βλέποντας αυτό ο συνάδελφός της από κοντινή απόσταση, πλησίασε και είπε στον περιπατητή «Γιατί το κάνετε αυτό, κύριε?» και του ζήτησε να φύγει από εκεί γιατί ήταν σκοτεινά και υπήρχε κίνδυνος να χτυπήσει. Ο περιπατητής επιτέθηκε στον φύλακα και τον γρονθοκόπησε στην κοιλιά και αμέσως μετά γλύστρησε, έπεσε κάτω και χτύπησε το πρόσωπό του στο λιθόστρωτο και γι αυτό μάτωσε. Στη συνέχεια κατέθεσε ένας φύλακας, ο οποίος την ώρα του συμβάντος ήταν στην είσοδο του λιθόστρωτου από Δ. Αρεοπαγίτου. Αυτός είπε ότι είδε τον περιπατητή να έρχεται από τη μεριά του Λουμπαρδιάρη και να σκίζει μόνος του τα ρούχα του. Μάλιστα, τον έβλεπε μαζί με έναν αστυνομικό που ήταν δίπλα του και γελούσαν. Ο κατηγορούμενος φύλακας (αυτός που είχε κάνει την επίθεση), κατέθεσε ότι δέχτηκε επίθεση από τον περιπατητή αμέσως μετά την επίθεση που έκανε ο τελευταίος στην γυναίκα φύλακα και ότι ο ίδιος δεν ανταπέδωσε τα χτυπήματα. Η Γενική Διευθύντρια κατέθεσε ότι το συζήτησε με τον Υπουργό αλλά δεν έκανε ΕΔΕ διότι τέτοια περιστατικά αντιμετώπιζαν εκατό κάθε μέρα.

Δεν θα περιγράψουμε όλη τη διαδικασία της δίκης. Απλά, θα δώσουμε ενοποιημένη την εικόνα του συμβάντος, όπως την έδωσε το Υπουργείο Πολιτισμού και αφήνουμε τα υπόλοιπα στην κρίση σας: Έρχεται το βράδυ της εκδήλωσης στο χώρο ο γνωστός κατά συρροήν ταραξίας, ο οποίος επιτίθεται σε μια γυναίκα φύλακα σπρώχνοντάς την. Αμέσως μετά, γρονθοκοπεί τον άνδρα φύλακα που ήρθε να υπερασπιστεί την συνάδελφό του. Πέφτει κάτω μόνος του και χτυπάει το πρόσωπό του. Φεύγει και, κατευθυνόμενος προς την είσοδο, σκίζει μόνος του τα ρούχα του υπό τα όμματα φυλάκων, αστυνομικών και κόσμου. Στη συνέχεια, φέρνει το περιπολικό στο σημείο του συμβάντος και ο αρχιφύλακας δεν γνωρίζει τίποτα για το συμβάν, έχει στείλει τους δύο φύλακες σε άλλες θέσεις, αυτοί οι δύο φύλακες δεν του είπαν απολύτως τίποτα για το συμβάν και απευθυνόμενος στους αστυνομικούς δεν θυμάται καν για ποιον Παναγιώτη μπορεί να πρόκειται.  Αν ήταν έτσι τα γεγονότα, κανείς θα περίμενε ότι την αστυνομία θα την καλούσαν οι ίδιοι οι φύλακες και όταν εκείνη ήρθε, θα ζητούσαν την σύλληψη του περιπατητή για επίθεση. Αντίθετα, ο αρχιφύλακας προσπάθησε να τον κατευνάσει, και όταν ο περιπατητής τους έκανε μήνυση, ακόμη και τότε δεν στράφηκαν ποινικά εναντίον του.

Το δικαστήριο καταδίκασε τον φύλακα για απλές σωματικές βλάβες και απήλλαξε όλους τους υπόλοιπους από την κατηγορία της υπόθαλψης εγκληματία. Αυτή τη στιγμή κινούνται διαδικασίες κατά φυλάκων για ψευδομαρτυρία.

 

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Kατηγορίες

Αρέσει σε %d bloggers: