Στέλλα Μαρκαντωνάτου
Δευτέρα, πρώτη του Φλεβάρη, 2010

Με μεγάλη χαρά διαβάζω ότι το ΥΠ.ΠΟ.Τ.  δεν θα γκρεμίσει τα δυο θαυμάσια κτίρια στην γωνία του Μουσείου Ακροπόλεως.

Το ένα από αυτά, το πιο ψηλό, φιλοξενούσε μέχρι περίπου το 1990 το εργαστήριο του κου Βραχωρίτη, του βιβλιοδέτη της περιοχής. Το θυμάμαι το εργαστήριο που πηγαίναμε με τον πατέρα μου να δέσουμε τα βιβλία του σχολείου, …ναι, την Άλγεβρα και την Γραμματική και αργότερα, στο Πανεπιστήμιο, τα έργα του Αισχύλου. Τα έχω ακόμη τα βιβλία αυτά, τα έργα του κου Βραχωρίτη.

Το εργαστήριο ήταν στο υπόγειο, ημιυπόγειο για την ακρίβεια. Άραγε να υπάρχει ακόμη κάτι από τα σύνεργα του κου Βραχωρίτη; Θάταν πολύ ωραίο, αν τίποτε από αυτά σώζεται να μείνει στη θέση του, όπως οι γραμμές του τραμ διατηρήθηκαν στην πεζοδρομημένη Μακρυγιάννη.

Ότι είχε ζωή τούτη η πόλη, τη ζωή μας.  Δεν είναι που μόνο αυτή τη τοτινή  ζωή έχουμε και όχι άλλη σημερινή. Είναι που εκτιμάμε όλο το διάβα μας στη ζωή, από την αρχή μέχρι το τέλος.

…Ίσως έτσι καταφέρω να αποδεχτώ κάπως το τεράστιο Μουσείο που εγκιβώτισε λίγο περισσότερο αέρα και φως από το λιγοστό πια στην Αθήνα και μας στέρησε αυτό που κανείς δεν μπορεί να μας δώσει: τον ήλιο και τη θέα της Ακρόπολης.

Δείτε παλιότερη δημοσίευση μας για το θέμα και αναλυτικά για το θέμα από το Μonumenta

Η παράγραφος του ακολουθεί είναι μέρος εγγράφου της Α’ ΕΠΚΑ (Εφορία Ακροπόλεως), που γράφτηκε πριν ένα μήνα (30/12/2009) ως απάντηση σε ερώτηση βουλευτή.* Αφορά την είσοδο ή μη αυτοκινήτων στου Φιλοπάππου και πάνω στα βραβευμένα και κηρυγμένα μνημείο λιθόστρωτα του αρχιτέκτονα Δ. Πικιώνη. Απολαύστε:

“Οι πλείστες ενέργειες για τη μη κυκλοφορία των τουριστικών λεωφορείων και των πάσης φύσεως οχημάτων ήταν επί δεκαετίες ιδιαιτέρα επίπονες, με αποτέλεσμα σήμερα, με την τοποθέτηση των κινητών απαγορευτικών στοιχείων, να μπορούν να εισέρχονται μόνο τα οχήματα κοινής ωφέλειας, άμεσης ανάγκης του Δήμου και της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, καθώς και τα απολύτως αναγκαία οχήματα κατά τη διάρκεια της τέλεσης μυστηρίων στον Αγ. Δημήτριο Λουμπαρδιάρη και μελλοντικά της χρήσης του Αναψυκτηρίου.”

Σε συνέχεια και προς “επίρρωση” της παραγράφου αυτής σας παρουσιάζουμε την εικόνα του λόφου το βράδυ της 26ης Ιανουαρίου 2010 και ώρα 10:30μ.μ.

37 μετρημένα αυτοκίνητα και 6 μηχανάκια παρκαρισμένα μέσα στον λόφο. Και αυτό παρά το γεγονός ότι στα γραφεία-κοντέινερ των αρχαιολόγων υπήρχαν εκείνη την ώρα υπάλληλοι της αρχαιολογικής υπηρεσίας που θα μπορούσαν να τα έχουν αποτρέψει. Και ενώ 100 μέτρα πιο πέρα, μπροστά από το εστιατόριο του Διονύσου, υπάρχει δημοτικό πάρκινγκ το οποίο την ίδια ώρα ήταν και σχεδόν άδειο.

Ο λόγος της παρουσίας τόσων αυτοκινήτων ήταν ότι στο εκκλησάκι ο Παπάς είχε κήρυγμα. Μίλαγε και μέσω μεγαφώνων, για τον θεό και τον άνθρωπο, την ταπεινότητα και την ευσέβεια, αλλά είχε λησμονήσει ότι όλα όσα έλεγε ακυρώνονταν από το γεγονός ότι δεν σέβεται -ούτε εκείνη τη νύχτα, ούτε ποτέ- το προστατευόμενο έργο αρχιτεκτονικής κληρονομιάς, ούτε καν τους νόμους που θεωρητικά το προστατεύουν και φυσικά ούτε τους περιπατητές που θέλουν να απολαύσουν μια βόλτα στο άλσος, μακριά από το τσιμέντο και τα αυτοκίνητα.

Όσο για την Α’ ΕΠΚΑ είναι φανερό ότι “οι επί δεκαετίες” και “ιδιαιτέρα επίπονες προσπάθειες” είναι ή φούμαρα για βουλευτική κατανάλωση ή είναι ανίκανη η υπηρεσία να εφαρμόσει το νόμο και να προστατέψει το μνημείο. Διαλέξτε και πάρτε αλλά το αποτέλεσμα είναι το ίδιο και το πληρώνει με καταστροφές το χειροποίητο λιθόστρωτο-μνημείο, ψυχικά οι περιπατητές καθώς και συνολικά του Φιλοπάππου με την υποβάθμιση του σε υπαίθριο δωρεάν πάρκινγκ.

Το πιο απειλητικό όμως είναι το απόσπασμα “…και μελλοντικά της χρήσης του Αναψυκτηρίου”. Αν ήταν βραδιάτικα 37 αυτοκίνητα μόνο για την εκκλησία τι θα γίνει όταν ανοίξει και το καφενείο;

—————

*Η ερώτηση ήταν του βουλευτή Α. Τσίπρα και μπορείτε να τη δείτε ΕΔΩ, ενώ την απάντηση του Υπουργείου Πολιτισμού, που στην πραγματικότητα είναι της Α’ ΕΠΚΑ μπορείτε να δείτε σε αρχείο PDF ΕΔΩ. Kαι ΕΔΩ υπάρχει το Δελτίο Τύπου απάντηση του βουλευτή.

Όπως είναι γνωστό, το καλό μας Υπουργείο Πολιτισμού (ΥΠΠΟ), με προτροπή και επιμονή της Εφορίας Ακροπόλεως (Α’ ΕΠΚΑ) και των υπεύθυνων για του Φιλοπάππου αρχαιολόγων κυριών Βογιατζόγλου και Λαζαρίδη, επεδίωξαν και πέτυχαν το 2008 -αφού πρώτα είχαν πείσει -χωρίς δυσκολία- στο ΚΑΣ τον κύριο Ζαχόπουλο- την έκδοση Yπουργικής Απόφασης (ΥΑ) με την οποία κηρύσσονται οι λόφοι Οργανωμένος Αρχαιολογικός Χώρος.

Για να εφαρμόσουν την απόφαση χρειάζεται να ολοκληρώσουν την περιμετρική περίφραξη και τις ελεγχόμενες εισόδους, έτσι ώστε να μπορέσουν να επιβάλουν στο λόφο μας ωράριο λειτουργίας αρχαιολογικού χώρου, όπως προβλέπει η Υ.Α.

 Δηλαδή, αυτοί οι καλοί άνθρωποι θέλουν του Φιλοπάππου να είναι ανοιχτός από τον Απρίλιο μέχρι και τον Οκτώβριο 8πμ – 8μμ και τους υπόλοιπους 5 μήνες του χειμερινού ωραρίου από τις 8:30πμ – 3μμ!!! Ο τελευταίος επισκέπτης μπαίνει μισή ώρα πριν τη λήξη του ωραρίου.

Αν υπολογίσει κανείς τις ώρες σε ετήσια βάση, αυτό μεταφράζεται σε περίπου 145 μέρες ανοιχτός και 220 κλειστός ο λόφος. Αλλά και από ποιοτική πλευρά να το εξετάσει κανείς, για τους πέντε χειμερινούς μήνες που ο χώρος κλείνει στις τρεις, αυτό το ωράριο σημαίνει ότι οι εργαζόμενοι άνθρωποι και γείτονες χάνουν πλήρως την δυνατότητα να επισκεφθούν το λόφο για το πενθήμερο. Το καλοκαίρι, πάλι, στερούμαστε τις υπέροχες βραδιές με το ηλιοβασίλεμα και την ελάχιστη βραδινή δροσιά μέσα στους καύσωνες.

Πάρτε μια γεύση του τί θα σημαίνει ωράριο από το site του Υπουργείου Πολιτισμού, στο οποίο οι λόφοι Φιλοπάππου (Δυτικοί λόφοι) παρουσιάζονται ως χώρος με ωράριο!!!

Ο ΜΟΝΟΣ λόγος που το ωράριο είναι μόνο στα χαρτιά και τις ιστοσελίδες (τους) είναι ότι οι κάτοικοι έχουν ξηλώσει μεγάλα τμήματα της περίφραξης. Αλλιώς από το 2008 ο λόφος θα είχε ωράριο και στην πράξη.

 Από τα παραπάνω είναι φανερό ότι με τη δικαιολογία της δήθεν προστασίας, η Α’ ΕΠΚΑ και το ΥΠΠΟ επιδιώκουν την εφαρμογή μιας προκρούστιας λογικής που σαν μόνο θύμα θα έχει τους απλούς περιπατητές από τους οποίους θα στερήσει το λόφο. Του Φιλοπάππου θα μετατραπεί σε μια δημόσια υπηρεσία 700 στρεμμάτων, έρμαιο των ωραρίων των υπαλλήλων του ΥΠΠΟ και κάθε άλλου προβλήματος, απεργίας, έλλειψης προσωπικού κ.α. που θα κρατάνε το λόφο κλειστό επιπλέον μέρες, όπως συχνά συμβαίνει με πολλούς αρχαιολογικούς χώρους και μουσεία. Άλλωστε ήδη το καλοκαίρι του 2007, όταν ακόμα υπήρχε περίφραξη στην Πνύκα, εμβρόντητοι περιπατητές βρήκαν πάνω στις κλειστές της πόρτες σημειώματα για απεργία. Βέβαια, στην περίπτωση αυτή, η απεργία ήταν σκέτη δικαιολογία. Για την ακρίβεια, ήταν απλά και μόνον μέρος του στρατηγικού σχεδίου που είχε συλλάβει η Α’ ΕΠΚΑ για να παρεμποδίσει συνέλευση κατοίκων στο χώρο. Το μαρτυρούσε, άλλωστε, και η παρουσία μεγάλης αστυνομικής δύναμης.

Ήδη 12 πολίτες της περιοχής μας, προσέφυγαν με δικά τους έξοδα στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατά της Υ.Α. που κηρύσσει τους λόφους Οργανωμένο Αρχαιολογικό Χώρο και επιβάλλει ωράριο λειτουργίας. Ο Εισηγητής προτείνει την ακύρωση του ωραρίου πρόσβασης καθώς το βρίσκει μέτρο που είναι αντισυνταγματικό, εις βάρος των πολιτών και ασύμμετρο σε σχέση με τις πραγματικές ανάγκες προστασίας που έχουν οι λόφοι. Αναμένουμε και την τελική απόφαση με βάσιμη αισιοδοξία.

Μπορείτε να διαβάσετε στον τύπο τα σχετικά δημοσιεύματα για την εισήγηση στο ΣτΕ. [1]-[2]-[3]-[4]-[5]

Αυτή την πινακίδα θα αντικρίζαμε (δεν είναι αληθινή) στις 4-5 εισόδους του κλειστού λόφου μας, αν περνάγανε τα σχέδια τους.

Αποχαιρετούμε στο στερνό του ταξίδι, τον αρχιτέκτονα Αλέξη Παπαγεωργίου, μαθητή, συνεργάτη και γαμπρό του Δημήτρη Πικιώνη.

Ο κύριος Παπαγεωργίου υπερασπίστηκε τον δημόσιο χαρακτήρα του λόφου μας από την πρώτη ώρα, από την πρώτη στιγμή που το Υπουργείο Πολιτισμού θέλησε να μας στερήσει την μοναδική μας διέξοδο από το τσιμέντο και τις στοιβαγμένες καφετέριες.

Σε φωνές σαν την δική του και στον αγώνα μας χρωστάμε την καθημερινή μας βόλτα στον λόφο, χαρά που δεν μας την πληρώνει κανείς.

Αντιγράφουμε από συνέντευξη του Α. Παπαγεωργίου:

Ερώτηση: Τι θα είχατε να πείτε για τις παρεμβάσεις που γίνονται σήμερα στο Λόφο του Φιλοπάππου μιας που κι εσείς είχατε εργαστεί εκεί.

Απάντηση: Ο Πικιώνης ήταν κατά της περίφραξης. Αυτό το οποίο επεδίωκε – και εγώ ως μαθητής του και κατόπιν συνεργάτης του- ήταν η ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων. Μάλιστα ο Πικιώνης εξήλωσε δρόμους, οι οποίοι είχαν χαραχτεί μέσα στους αρχαιολογικούς χώρους.

• Διαβάστε στην Καθημερινή, σχετικό άρθρο για το θάνατο του σπουδαίου Αρχιτέκτονα.

Θυμόσαστε με τί στόμφο μας χαρακτήρισε ΝΕΑΝΤΕΡΤΑΛ ο κύριος Ζαχόπουλος, γενικός γραμματέας του ΥΠΠΟ  με μεγάλο εκτόπισμα, επί ΝΔ και Νατάσσας και Κωνσταντίνου Καραμανλή του Νεώτερου ?

Τώρα πούχουμε και νεσεσέρ, θα έβρισκε κάτι άλλο να μας χαρακτηρίσει. Ας πούμε “πολίτες”  που λέει και ο κύριος Μοσχονάς, δημοτικός άρχοντας με πολυετή εμπειρία στην αποψίλωση του Δήμου Αθηναίων.

ΑΝΤΕ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ

Από το in.gr, Κυριακή 10 Γενάρη 2010

Μόδα 50.000 ετών
Οι Νεάντερταλ «χρησιμοποιούσαν νεσεσέρ με είδη μακιγιάζ»
Όστρακα με ίχνη χρωστικών τα οποία ανήκαν στους Νεάντερταλ της Ισπανίας είναι στην πραγματικότητα δοχεία για βαφές που απλώνονταν στο πρόσωπο ή το σώμα, εκτιμά ομάδα παλαιοντολόγων -τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι τα χαμένα ξαδέλφια μας «δεν ήταν ηλίθιοι».

Πρόσφατα και δύο μέρες μετά τη συνέλευση κατοίκων που έγινε για του Φιλοπάππου 18/10, τέθηκε το θέμα του πρασίνου του λόφου στο Δημοτικό συμβούλιο. Η απάντηση του αντιδημάρχου κ. Μοσχονά, πέραν διάφορων γελοιοτήτων, επί της ουσίας ήταν ότι ο Δήμος έχει κάνει πολλά για το λόφο, ότι εκκρεμεί το κόψιμο ξερών δέντρων που πεθαίνουν από …φυσικά αίτια(!) και ότι ο Δήμος “αντιμετωπίζει προβλήματα” από την εφορεία Ακροπόλεως (Α’ ΕΠΚΑ) για να μπει στο λόφο. Του κλειδώνουν τις πόρτες, οι οποίες βέβαια δεν υπάρχουν! Μάλιστα ο αντιδήμαρχος κ. Ξεπαπαδάκος τόνισε ως προς τη σχέση με την Α’ ΕΠΚΑ «…υπάρχει μία διαδικασία, τηv oπoία πρέπει vα ακoλoυθήσoυμε, γιατί όταv είvαι oι Υπηρεσίες, δεv πάει o εργάτης από μόvoς τoυ vα εργαστεί oύτε εγώ μπoρώ vα τoυ πω “πήγαιvε”, γιατί φoβάται μηv τo μηvύσoυv.» Το σύνολο των πρακτικών του Δημοτικού Συμβουλίου για το θέμα ΕΔΩ.

Μετά από αυτά τα αόριστα κατατέθηκαν μια σειρά αιτήσεων προς το Δήμο και την Α’ ΕΠΚΑ για να διαπιστωθεί, τί από όσα ειπώθηκαν έχουν σχέση με την πραγματικότητα και τί όχι. Οι αιτήσεις καλούσαν ξεχωριστά το Δήμο και την Α’ ΕΠΚΑ να απαντήσουν στα ίδια ερωτήματα. Α) Να παρέχουν τα έγγραφα αιτήσεων και απαντήσεων μεταξύ δήμου και Α’ ΕΠΚΑ (από 1/1/2007 που ανέλαβε το Δήμο η σημερινή δημοτική αρχή) για να διαπιστωθεί αν πράγματι ο Δήμος κάνει αιτήσεις και η Α’ ΕΠΚΑ του βάζει εμπόδια. Β) Για το ίδιο χρονικό διάστημα τριών ετών, να δοθεί λίστα με συγκεκριμένες φυτοτεχνίες παρεμβάσεις που έχουν γίνει για το πράσινο του λόφου από Δήμο και Α’ ΕΠΚΑ.

Και ήρθαν οι απαντήσεις…

Που ‘ντο, που ‘ντο το έγγραφο… ψάξε, ψάξε δεν θα το βρεις…

Ακόμα και σε εμάς που από την πείρα μας είμαστε αρνητικά προκατειλημμένοι για το Δήμο και την Α’ ΕΠΚΑ οι απαντήσεις ήταν περισσότερο δυσάρεστη έκπληξη από όσο περιμέναμε. Στο πρώτο ερώτημα, για να λάβουμε γνώση της αλληλογραφίας των δύο υπηρεσιών για τα θέματα πρασίνου του λόφου, λάβαμε την ίδια απάντηση και από τις δύο. «Οι συνεννοήσεις γίνονται προφορικά μέσω τηλεφώνου»!!! Έγγραφα [1] & [2]. Απίθανα πράγματα. Αιτήσεις και άδειες για παρεμβάσεις σε αρχαιολογικό χώρο, γίνονται χωρίς έγγραφα! Τότε πώς έλεγε ο κ. Ξεπαπαδάκος, ότι δεν στέλνει τους εργάτες χωρίς άδεια γιατί φοβάται μην τους μηνύσουν; Τους στέλνει χωρίς έγγραφη έγκριση για εργασίες σε αρχαιολογικό χώρο; Άλλο και τούτο… Είπαμε να περιορίσουμε τη γραφειοκρατία, αλλά αυτοί την εξαφανίσανε πραγματικά!

Μάλιστα η Α’ ΕΠΚΑ έστειλε την αλληλογραφία που έχει κάνει με τον Δήμο 3 χρόνια τώρα ή οποία περιορίζεται σε 2 έγγραφα!!! Μία ενημέρωση ότι μπήκαν πυροσβεστικοί κρουνοί και μία σύμφωνη γνώμη για την κοπή ξερών δέντρων που γίνεται αυτές τις μέρες. Και το προφανές ερώτημα είναι: Γιατί και αυτές τις δύο φορές δεν τους πήραν απλώς τηλέφωνο όπως “κάνουν” συνήθως, αλλά έστειλαν έγγραφά;

Συμπέρασμα: Οι «προφορικές» συνεννοήσεις είναι πολύ βολικές. Μια ιδιότυπη ομερτά. Όχι μόνο γλιτώνουμε το χαρτί, αλλά και κανείς δεν μπορεί να αποδείξει τίποτα. Ο Δήμος και η Α’ ΕΠΚΑ μπορούν να ισχυρίζονται ότι θέλουν, χωρίς κανείς να μπορεί να αποδείξει το αντίθετο. «Τηλεφώνησεεεε μου, ίσως να μας βγει σε καλό» όπως λέει και το γνωστό λαϊκό άσμα…

Η έλλειψη αλληλογραφίας στην ουσία είναι μέρος της τακτικής της Α’ ΕΠΚΑ η οποία αποσκοπεί στο να διώξει κάθε άλλη συναρμόδια υπηρεσία από τον Λόφο. Το παραδέχεται καθαρά άλλωστε όταν λέει ότι ο Δήμος Αθηναίων δεν έχει λόγο στην Πνύκα το οποίο είναι ψέμα. Στο εκχωρητήριο του Υπουργείου Γεωργίας του 1970 με το οποίο ο Δήμος Αθηναίων αναλαμβάνει την προστασία και διαχείρηση, όχι την κυριότητα, των λόφων της Αθήνας, η Πνύκα φιγουράρει πρώτη και καλλίτερη. Το να χάσει τον δημοτικό του χαρακτήρα ο λόφος δεν είναι αθώο: στην πράξη ενισχύει αυτό που διεκδικεί η Α΄ΕΠΚΑ με νύχια και με δόντια, να κάνει τον Φιλοπάππου αποστειρωμένο αρχαιολογικό χώρο.

Από την άλλη το ότι ο Δήμος υπεκφεύγει όταν επικαλείται έστω προφορικά «εμπόδια» από την Α’ ΕΠΚΑ φαίνεται και από κάτι άλλο. Σύμφωνα με τον Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, ο Δήμος μεταξύ των άλλων έχει και την αρμοδιότητα της προστασίας “μνημείων, σπηλαίων, καθώς και αρχαιολογικών και ιστορικών χώρων της περιοχής και των εγκαταστάσεων αυτών” (άρθρο 75, Ι., στ), 6.). Ως εκ τούτου έχει νομικά απόλυτη ευθύνη ή συνυπευθυνότητα, χωρίς να απαιτείται καμία ιδιαίτερη άδεια από άλλη υπηρεσία, -ίσως μόνο κάποιες τυπικές συνεννοήσεις που βεβαίως πρέπει να γίνονται εγγράφως- για να πράξει αυτά που ορίζει ο νόμος : ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ !

Αλλά η φαιδρότητα τους δεν σταματάει εδώ…

Ο Δήμος δεν έκρινε σκόπιμο να δώσει οποιαδήποτε συγκεκριμένη απάντηση για τις εργασίες πρασίνου που έχει κάνει στου Φιλοπάππου εδώ και τρία χρόνια. Το μόνο που είχε να πει είναι το κόψιμο των ξερών δέντρων που γίνεται αυτές τις μέρες. Να υποθέσουμε αυτό που βλέπουμε, ότι δεν κάνει τίποτα;

Η Α’ ΕΠΚΑ ακολουθεί άλλη τακτική. Στα έγγραφά της λέει σε όλους τους τόνους πόσο καλά συνεργάζεται με τον Δήμο και πόσο καλά ο τελευταίος κάνει την δουλειά του! Το περίεργο εδώ είναι ότι στο Δημοτικό Συμβούλιο η δημοτική αρχή αντιθέτως αναφέρει την Α’ ΕΠΚΑ ως εμπόδιο! Τι παίζει ρε παιδιά; Δεν το συνεννοείστε λίγο γιατί μας μπερδέψατε;

Για το πράσινο η Α’ ΕΠΚΑ αναφέρει αόριστα και χωρίς τεκμήρια διάφορες εργασίες της στο λόφο, τις οποίες βέβαια κανένας δεν μπορεί να διαπιστώσει αν είναι πραγματικές ή φανταστικές. Γιατί από την καθημερινή μας εμπειρία και την εικόνα του λόφου [όπως την κατέγραψαν και οι έξι γεωπόνοι] είναι φανταστικές, ή τόσο λίγες που δεν είναι ορατές με γυμνό μάτι! Βέβαια η Α’ ΕΠΚΑ μιλάει κυρίως για καθαρισμούς και αποκλαδώσεις πρασίνου. Δηλαδή κυρίως για αφαίρεση και όχι πρόσθεση που είναι και το ζητούμενο στου Φιλοπάππου.

Άθελα της όμως η Α’ ΕΠΚΑ μας δίνει και εργαλεία για να καταλάβουμε πόση σχέση με την πραγματικότητα έχουν έστω αυτά τα λίγα αόριστα που λέει. Στο ένα έγγραφό της αναφέρει ότι «Για τον σκοπό αυτό έχει δημιουργηθεί και μικρό φυτώριο ελιών στο χώρο της Πνύκας». Όσοι γνωρίζουν, εδώ γελάνε πικρά! Πράγματί μέσα στην Πνύκα υπάρχει ένα μικρό φυτώριο με πολύ μικρές ελιές. Όποιος το δει θα διαπιστώσει με θλίψη ότι λόγω εγκατάλειψης οι περισσότερες ελίτσες του “φυτωρίου” έχουν πια ριζώσει επί τόπου, τριάντα πόντους η μία απ’’ την άλλη, αφού τα πλαστικά που συγκρατούσαν το ριζικό τους σύστημα έχουν με τον καιρό πια διαλυθεί. Δεν πρόκειται για φυτώριο, αλλά για κρεματόριο ελιών.

Φωτογραφία από το περίφημο “φυτώριο” στην Πνύκα. Οι ελίτσες έχουν ριζώσει… Μια βόλτα εκεί θα σας πείσει.

Η Α’ ΕΠΚΑ επιβεβαιώνοντας τις χειρότερες αντιλήψεις για το πως λειτουργούν οι δημόσιες υπηρεσίες κατασκευάζει στις αναφορές της μαγικές εικόνες της πραγματικότητας. Όταν αυτό όμως αφορά το θάνατο της βλάστησης του μεγαλύτερου άλσους της Αθήνας τότε δεν μιλάμε απλά για ανεύθυνη αλλά για εγκληματική συμπεριφορά απέναντι στους πολίτες αυτής της τσιμεντούπολής. Οι υπεύθυνοι της εφορείας Ακροπόλεως αλλά και του Υπουργείου Πολιτισμού μοιάζει να ζουν στη δεκαετία του 70 και δεν έχουν πάρει χαμπάρι τι σημαίνει σήμερα το πράσινο για την πόλη μας. Δεν είναι τυχαίο ότι από το στόμα του Εφόρου Ακροπόλεως κυρίου Μάντη, η λέξη οικολόγος εκφέρεται ως υποτιμητικός προσδιορισμός.

Για να καταλάβετε σε τι χέρια έχει πέσει ο λόφος μας, διαβάστε την παλιότερη σχετική αναφορά σε άρθρο των Νέων από τον συγγραφέα Δημοσθένη Κούρτοβικ:

«Αυτή τη νοοτροπία απηχούσε και λυπάμαι πολύ που το λέω ο κ. Αλέξανδρος Μάντης, διευθυντής της Εφορείας Ακροπόλεως, όταν πριν από λίγες βδομάδες δήλωνε ότι «δεν μπορούμε να προσαρμόσουμε τη φυσιογνωμία ενός τόσο σημαντικού αρχαιολογικού χώρου στις αξιώσεις τριάντα οικολόγων». Οι «τριάντα οικολόγοι» είναι οι κάτοικοι της περιοχής του Φιλοπάππου, που διαμαρτύρονται για τη συνεχιζόμενη περίφραξη του λόφου, όπως και του παρακείμενου λόφου της Πνύκας. Είναι ενδεικτικό ότι ο κ. Μάντης χρησιμοποίησε τον (ανακριβή άλλωστε, στην προκειμένη περίπτωση) όρο «οικολόγοι» με τον ίδιο τρόπο όπως οι καταπατητές των δημοσίων εκτάσεων: απαξιωτικά, για να υποδείξει μια παρέα γραφικών, αιθεροβαμόνων φυσιολατρών, που δεν καταλαβαίνουν τις σύγχρονες ανάγκες, και όχι ένα κίνημα πολιτών που ακριβώς αυτές τις ανάγκες αφουγκράζονται και δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια βλέποντας έναν από τους ελάχιστους πνεύμονες πρασίνου στον ασφυκτικό πολεοδομικό ιστό της Αθήνας να απομονώνεται ολοένα περισσότερο από τους περιοίκους και όλους τους υπόλοιπους Αθηναίους, με αδιαφανείς σκοπούς.»

Δείγμα της ποιότητας φυτοτεχνικών παρεμβάσεων της Α’ ΕΠΚΑ. Η υγιής Ελιά στην είσοδο του λιθόστρωτου, όπως ήταν το 2007 και όπως την έχουν καταντήσει σήμερα.