Αόρατες μπίζνες, συμβάσεις κοπανιστού αέρα και κατασπατάληση δημόσιου χρήματος στου Φιλοπάππου. Μια απίστευτη ιστορία στο παράλληλο σύμπαν της κερδοσκοπίας συμβαίνει στο πάρκινγκ δίπλα στο εστιατόριο του Διονύσου από το καλοκαίρι, σύμφωνα με άρθρο της εφημερίδας «Έθνος». Απ’ ότι φαίνεται η ανικανότητα(;) της Εφορίας Ακροπόλεως και του Δήμου Αθηναίων έχει μετατρέψει το λόφο σε “Ελ Ντοράντο” ευκαιριών και αστραπιαίου πλουτισμού κάποιων.

Τι έχει γίνει:

Η ΕΤΑ, Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης Α.Ε. (με μοναδικό μέτοχο το κράτος) διαθέτει τη διαχείριση -όχι την ιδιοκτησία- του κτιρίου όπου λειτουργεί το εστιατόριο του Διονύσου στου Φιλοπάππου. Μια μέρα πέρυσι, στα ξαφνικά, θυμήθηκε ότι το κτίριο έχει δίπλα και ένα πάρκινγκ στο οποίο αποβιβάζουν τα τουριστικά πούλμαν. Αποφάσισε λοιπόν ότι πενήντα χρόνια από την ύπαρξη του, το πάρκινγκ αυτό έπρεπε να γίνει οργανωμένο. “Μικρή λεπτομέρεια” ότι το πάρκινγκ ανήκει στον Δήμο Αθηναίων και είναι μέρος του ευρύτερου αρχαιολογικού χώρου, ευθύνης της Εφορείας Ακροπόλεως. Η ΕΤΑ λοιπόν έστησε ένα διαγωνισμό για τη διαχείριση ενός χώρου που ΔΕΝ της ανήκει! Δηλαδή πούλησε αέρα κοπανιστό! Έφτιαξέ έναν περίεργο διαγωνισμό και μια περίεργη σύμβαση που το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της είναι η ταχύτητα με την οποία δημόσιο χρήμα περνά στα χέρια ιδιώτη επιχειρηματία.

Η σύμβαση:

Eίναι εξάμηνη και λήγει στο τέλος του 2009 και αφορά τη διαχείριση πάρκινγκ 150 τετραγωνικών μέτρων! Αφού υπογραφεί, ο ιδιώτης θα πρέπει να συστήσει εταιρεία για να αναλάβει την εκτέλεση της. Αν δεν το πράξει η σύμβαση θα υπογραφεί προσωπικά με αυτόν! Ο ιδιώτης παίρνει συνολικά το ποσό των 130.000 ευρώ συν το ΦΠΑ. Επιπλέον 10.000 για τον εξοπλισμό. Η ΕΤΑ αποφασίζει επίσης την κατασκευή φυλακίου αξίας 22.950 ευρώ.
Θα απασχολούνται έξι άτομα σε δύο εξάωρες βάρδιες και αν διαπιστωθεί ότι χρειάζονται παραπάνω ,τα έξοδα θα επιβαρύνουν την ΕΤΑ με 17 ευρώ ανά ώρα. Μήπως από την τσέπη της τα βάζει;

Το αυθαίρετο κουβούκλιο στο πάρκινγκ του Διονύσου, συμπτωματικά με φόντο το αυθαίρετο πωλητήριο αρχαίων ομοιωμάτων. Παράδεισος κρατικής αυθαιρεσίας του Φιλοπάππου…

Δηλαδή ένας ιδιώτης αναλαμβάνει συμβαλλόμενος με την ΕΤΑ, αντί 130.000 ευρώ να διαχειριστεί ένα χώρο μόλις 150τ.μ. που δεν ανήκει σε κανέναν από τους συμβαλλόμενους!

Επιπλέον ο ιδιώτης θα πάρει στα χέρια του μέσα στις πρώτες 10 μέρες, αθροιστικά περίπου 90.000 ευρώ, πριν προλάβει καλά καλά να αναλάβει την δουλεία. Τρεις μήνες μετά (τέλη Σεπτεμβρίου 09) θα πάρει άλλες 39.000. Και στο τέλος θα πάρει το μικρό υπόλοιπο του ποσού …αν δεν έχει εξαφανιστεί μέχρι τότε. Το τι κερδίζει ο ιδιώτης είναι φανερό. Το για ποιό λόγο συνολικά 160.000 ευρώ του φορολογούμενου πολίτη γλιστράνε με ταχυδακτυλουργικό τρόπο στις τσέπες ιδιώτη παραμένει άγνωστο …ή όχι και τόσο; Το γιατί το κάνει η ΕΤΑ το αφήνουμε στην κρίση σας.

Διαβάστε το αποκαλυπτικό άρθρο της εφημερίδας.

Και τι έκαναν οι πραγματικοί αρμόδιοι για το χώρο;

Το πάρκινγκ είναι μέρος των 13 στρεμμάτων που ανήκουν στο Δήμο Αθηναίων και τα οποία κατά ένα περίεργο τρόπο ο δήμος από τη δεκαετία του 50 που απαλλοτριώθηκαν δεν τα έχει εγγράψει στην περιουσία του. Όμως όχι μόνο ξέρει ότι του ανήκουν αλλά τα έχει δηλώσει μαζί με όλο το Φιλοπάππου στο κτηματολόγιο. Και συχνά πυκνά συγχαίρει και τον εαυτό του γι’ αυτό… Τι έκανε λοιπόν ο δήμος για να υπερασπιστεί την περιουσία του από τα κερδοσκοπικά παιχνίδια; Το πιο πιθανό είναι ότι ο Δήμος είχε μαύρα μεσάνυχτα. Στο βαθμό που δεν παίζει να χτίσει κανένα εμπορικό κέντρο, αδιαφορεί για τον χώρο.

H κίτρινη διακεκομμένη γραμμή ορίζει τα 13 στρέμματα που απαλλοτριώθηκαν τη δεκαετία του 50 για πάρκο και πλατεία και ανήκουν στο Δήμο Αθηναίων.

Από την άλλη η Εφορία Ακροπόλεως (Α’ ΕΠΚΑ) θα έπρεπε το λιγότερο να έχει δει ότι ένα κουβούκλιο ξεφύτρωσε εντός του χώρου ευθύνης της. Θα έπρεπε να ελέγξει πως και γιατί έγινε αυτό και αν υπήρχε η απαραίτητη έγκριση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου και η απαραίτητη άδεια του Υπουργείου Πολιτισμού. Όμως η Α’ ΕΠΚΑ και οι υπεύθυνες για του Φιλοπάππου αρχαιολόγοι ήταν πολύ απασχολημένες με το να παραπέμπουν τους κατοίκους στον εισαγγελέα για δεντροφυτεύσεις και να ξανά «ανακαλύπτουν» και βαφτίζουν ήδη γνωστές σπηλιές του λόφου. Που χρόνος για να παρατηρήσουν τις αυθαιρεσίες εντός του αρχαιολογικού χώρου ευθύνης τους…; Ή κατά μια άλλη εκδοχή τις είδαν, αλλά ακολούθησαν τη δοκιμασμένη από παλιότερα τακτική τους «στρίβειν δια του κυβερνητικού ενδιαφέροντος». Δηλαδή προστασία αρχαιολογικών χώρων ως το όριο που δεν θίγει υψηλά συμφέροντα αλλά μόνο τους πολίτες.

Τελικά οι δύο γάιδαροι έκαναν μεν μπίζνες σε ξένο αχυρώνα και με ξένο χρήμα, αλλά τo έκαναν επειδή οι άλλοι δύο γάιδαροι που έχουν ιδιοκτησία ο ένας και ευθύνη ο άλλος έκαναν πως δεν βλέπουν. Είχαν «σοβαρότερες» ασχολίες… Αν είχαν κάνει τη δουλειά τους, ο φορολογούμενος πολίτης θα είχε γλιτώσει τα 160.000 ευρώ που τώρα πέταξαν…

Εύγε λοιπόν και στα ΕΤΑ, το Δήμο Aθηναίων και την Α’ ΕΠΚΑ. Όταν μετά θα μας λένε ότι δεν υπάρχουν χρήματα για τη φροντίδα του λόφου και τη συντήρηση των έργων Πικιώνη θα ξέρουμε τουλάχιστον το γιατί.

Ολοσέλιδο άρθρο αφιέρωσε στις 2 Νοεμβρίου 2009 η εφημερίδα “Έθνος” για τη δραματική κατάσταση της βλάστησης του Φιλοπάππου. Απ’ ότι φαίνεται οι κραυγές των κατοίκων δεν πάνε χαμένες. Δείτε το:

Ξεραμένα πεύκα, κυπαρίσσια, θάμνοι, κομμένοι κορμοί, απότιστες ελιές η εικόνα της εγκατάλειψης. Μπαλάκι οι ευθύνες μεταξύ Δήμου Αθήνας και Εφορείας Ακροπόλεως. Αγανακτισμένοι οι κάτοικοι της περιοχής.

Σε οριακό σημείο βρίσκεται η βλάστηση στον Λόφο του Φιλοπάππου, η οποία τα δύο τελευταία χρόνια ξεραίνεται μαζικά, χωρίς μέχρι στιγμής να έχει παρθεί κανένα μέτρο από την αρμόδια υπηρεσία πρασίνου του Δήμου Αθηναίων.

Ξεραμένα πεύκα, κυπαρίσσια, θάμνοι και κομμένοι κορμοί είναι η εικόνα που παρουσιάζει ο Λόφος, ο μεγαλύτερος πνεύμονας πρασίνου της πρωτεύουσας, ο οποίος αντιμετωπίζει το σημαντικότερο ίσως πρόβλημα στη μακραίωνη ιστορία του.

Η σωτηρία του, ωστόσο, μπλέκεται στα γρανάζια των συναρμόδιων υπηρεσιών. Ο Δήμος Αθηναίων δηλώνει αναρμόδιος και πετάει το «μπαλάκι» στην Εφορεία Ακροπόλεως (Α ΕΠΚΑ), η οποία, όπως υποστηρίζει, δεν του επιτρέπει να προχωρήσει σε εργασίες που αφορούν την ανανέωση του πρασίνου. Αν και έχει εγγράψει τον Λόφο Φιλοπάππου στο Κτηματολόγιο ως δημοτική περιουσία του, περιορίζεται μόνο στην καθαριότητά του και αυτή ανά αραιά διαστήματα.

Αγανακτισμένοι οι κάτοικοι της περιοχής, που δραστηριοποιούνται για τη διάσωση του Λόφου, ζητούν την άμεση παρέμβαση του Δήμου Αθηναίων, πριν να είναι αργά για την πανίδα του Φιλοπάππου. Οι ίδιοι έχουν απευθυνθεί σε γεωπόνους, οι οποίοι σε έκθεσή τους κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για τη βλάστηση του ιστορικού λόφου της Αθήνας.

Σύμφωνα μάλιστα με την έκθεση, η επιβίωση των δέντρων κρίνεται οριακή, καθώς οι απώλειες μόνο στα κυπαρίσσια έχουν φτάσει στο 60%. Σημαντικές ξηράνσεις έχουν ακόμα και οι ελιές από την έλλειψη υγρασίας. Τα τοπία σε πολλά σημεία, κυρίως πίσω από το Αστεροσκοπείο, είναι σχεδόν ερημικά, με δεκάδες κομμένους κορμούς και η βλάστηση έχει αραιώσει επικίνδυνα.

«Από την άνοιξη και μετά παρατηρείται η μεγαλύτερη ξήρανση δέντρων», τονίζει ο κ. Γαβριήλ Παπασαράντης, ο οποίος δραστηριοποιείται μαζί με άλλους κατοίκους για τη διάσωση του Φιλοπάππου

Η περιοχή του Λόφου πάνω από το Κουκάκι, αν και βρίσκεται σε καλύτερη κατάσταση, αντιμετωπίζει επίσης προβλήματα (σύμφωνα με τους γεωπόνους), καθότι έχουν «αφαιρεθεί εκατοντάδες μηδικές από τα πρανή του περιφερειακού και υπάρχουν κίνδυνοι κατάρρευσής τους».

Επίσης στον δρόμο που ενώνει τον Λουμπαδιάρη με το θέατρο της Δόρας Στράτου, όπως αναφέρει η έκθεση των γεωπόνων, υπάρχει «ένδειξη χρήσης τοξικών και καταστροφής πολλών θάμνων και δέντρων. Πολλά διαφορετικά είδη φυτών, όπως πεύκα, κυπαρίσσια, κυπαρίσσια γλαυκά, χαρουπιές, κουμαριές, πικροδάφνες, μυρτιές, δενδρολίβανα έχουν ξεραθεί μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα».

Στην κατεύθυνση αυτή, οι επιστήμονες ζητούν άμεση δράση για την αναστροφή της κατάστασης και την εκπόνηση διαχειριστικής μελέτης, στην οποία θα ορίζονται οι όροι κλάδευσης, φύτευσης, συντήρησης, φυτοπροστασίας, ανάπλασης και προστασίας του υπάρχοντος οικοσυστήματος. Παράλληλα ζητούν την ύπαρξη σχεδίου φυτεύσεων και αντικαταστάσεων των χιλιάδων θάμνων που έχουν κοπεί και αποκατάσταση του έργου φύτευσης του Πικιώνη.

Αδεια
Από την πλευρά του ο αρμόδιος αντιδήμαρχος, Γ. Ξεπαπαδάκος, υποστηρίζει ότι ο Δήμος Αθηναίων δεν μπορεί να προχωρήσει σε καμία ενέργεια χωρίς προηγουμένως να πάρει την άδεια της αρμόδιας αρχαιολογικής υπηρεσίας, καθώς ο Λόφος ανήκει στον ενοποιημένο αρχαιολογικό χώρο. Για τη συγκεκριμένη περίπτωση αναφέρει ότι υπάρχει ήδη μελέτη για την ανανέωση του πρασίνου, ωστόσο η υπηρεσία του δήμου αναμένει το «πράσινο φως» από την Εφορεία Ακροπόλεως.

Οι κάτοικοι, πάντως, έχουν διαφορετική άποψη. Υποστηρίζουν ότι ο Λόφος έχει αφεθεί στην τύχη του τα τελευταία χρόνια, καθώς οποιαδήποτε ενέργεια προσκρούει στην αρχαιολογική υπηρεσία.

Ο κ. Γαβριήλ Παπασαράντης, ο οποίος δραστηριοποιείται στη Συντονιστική Επιτροπή της Λαϊκής Συνέλευσης για τους Λόφους Φιλοπάππου, αναφέρει τις «περιπέτειες» των κατοίκων που έζησαν όταν προχώρησαν οι ίδιοι σε δεντροφυτεύσεις. «Δεν αντέχαμε να βλέπουμε άλλο το δάσος να ξεραίνεται και πήραμε την απόφαση να φυτέψουμε δένδρα και θάμνους.

Ομως η αρχαιολογική υπηρεσία μάς παρέπεμψε στον εισαγγελέα. Εμείς, όμως, δεν το βάλαμε κάτω και κουβαλούσαμε νερό με μπουκάλια για να ποτίσουμε τα φυτά», αναφέρει, προσθέτοντας ότι τις επόμενες ημέρες θα γίνει γνωστό τι προκαλεί τις ξηράνσεις των δένδρων, καθώς οι γεωπόνοι πήραν δείγματα από τις φυλλωσιές τους.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΛΟΦΟΥ ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ
Ο Λόφος του Φιλοπάππου ή Λόφος των Μουσών, όπως ήταν γνωστός κατά την αρχαιότητα, πήρε το όνομά του από το ομώνυμο μνημείο που χτίστηκε από τους Αθηναίους προς τιμήν του ευεργέτη ηγεμόνα της Συρίας Γάιου Ιούλιου Αντιόχου Φιλόπαππο, ο οποίος μεταξύ 75-88 μ.Χ. ήταν εξόριστος στην Αθήνα.

Η συνολική του έκταση είναι 700 στρέμματα και είναι ο μεγαλύτερος πνεύμονας πρασίνου της πρωτεύουσας. Ο Λόφος έπαιξε αμυντικό ρόλο στην ιστορία της πόλης των Αθηνών, καθώς ο Δημήτριος ο Πολιορκητής -το 294 π.Χ.- έχτισε ένα φρούριο στην κορυφή του για να ελέγχει από εκεί τον δρόμο προς τον Πειραιά.

Από αυτήν τη θέση, το 1687, ο Μοροζίνι, ένας βέβηλος Ενετός, βομβάρδισε την Ακρόπολη καταστρέφοντας τον Παρθενώνα, ενώ κατά τη διάρκεια της επανάστασης ήταν πυροβολείο.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΡΙΜΑΛΗ – ΦΩΤΟ: ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ

Ο λόφος μας και οι γύρω αρχαιολογικοί χώροι αποτελούν ένα κρίσιμο ευαίσθητο και απειλούμενο από τις ανθρώπινες δραστηριότητες οικοσύστημα. Σχεδόν 130 ήδη ενδημικών και αποδημητικών πουλιών βρίσκουν καταφύγιο στου Φιλοπάππου και γύρω.

Δείτε από το εξαιρετικό blog Deep in birds φωτογραφίες πουλιών από το λόφο μας την Κυριακή 18 Οκτώβρη. Παλιότερα φιλοξενήσαμε και άλλες φωτογραφίες του ίδιου blog από τα πετούμενα στου Φιλοπάππου.

Παρ’ όλα αυτά η βλάστηση του λόφου μας είναι εγκαταλελειμμένη και από τα Υπουργείο Πολιτισμού και τον Δήμο Αθηναίων. Παρά τις επιστημονικές έρευνες και αναφορές που ακόμα και από τη δεκαετία του 90 μιλάνε για τη μείωση της βιομάζας του λόφου και το θάνατο της βλάστησης. Ακόμα χειρότερα η αρχαιολογική υπηρεσία και ο Δήμος κάθε καλοκαίρι καθαρίζουν όλη τη χαμηλή βλάστηση με αποτέλεσμα 1) και το ρηχό χώμα του βραχώδους λόφου μας να ξεραίνεται μαζί με τα φυτά αλλά 2) και να χάνονται πολύτιμα καταφύγια για τα πουλιά και τα ζωντανά του λόφου. Επίσης λόγω του ότι οι περισσότερες βρύσες είναι κλειστές και το σύστημα ποτίσματος κατεστραμμένο εδώ και χρόνια όχι μόνο 1) δεν ποτίζεται ο λόφος το καλοκαίρι, αλλά 2) δεν υπάρχει και το κρίσιμο νεράκι που κάνει φιλόξενο το λόφο για τα πουλιά.

Γεράκι (Sparrowhawk), Ξεφτέρι, πάνω από του Φιλοπάππου [deep in birds].  Εξαιρετικά σπάνιο να συναντήσεις αρπακτικά σε ένα αστικό πάρκο. Ίσως οι πυρκαγιές του καλοκαιριού στη βόρεια Αττική να το μετέτρεψαν κι αυτό σε “λάθρο”μετανάστη σε αναζήτηση μιας καλύτερης ζωής…

Δείτε: Επιστημονική έκθεση για την χλωρίδα στο λόφο του ΦΙΛΟΠΑΠΠΟΥ

Τελικά υπάρχει κανείς στο Υπουργείο Πολιτισμού να τους μαζέψει;

Αυτές τις μέρες είχαμε δυστυχώς την “ευκαιρία” να ζήσουμε εκ νέου φαιδρότητες στου Φιλοπάππου από πλευράς της Εφορίας Ακροπόλεως (Α’ ΕΠΚΑ). Και πάλι δυστυχώς αυτές αφορούν το κηρυγμένο μνημείο αρχιτεκτονικής, αναπαυτήριο του Δημήτρη Πικιώνη γνωστό και ως καφενείο Λουμπαρδιάρη. Το οποίο δεν φτάνει που μένει κλειστό και ασυντήρητο από το 2005 να περιμένει την τύχη του αντίστοιχου περιπτέρου των Δελφών, έχει γίνει και χώρος φύλαξης σκουπιδιών(!) από την Α’ ΕΠΚΑ. Αντί για ανάδειξη και λειτουργία του μνημείου γινόμαστε μάρτυρες της συνειδητής υποβάθμισης του, από τους αρμόδιους για την προστασία του! Για να αντιληφθεί ο αναγνώστης την ποιότητα δράσης της Α’ ΕΠΚΑ θα συγκρίνουμε δύο περιπτώσεις. Την πρόσφατη και μια λίγο παλιότερη.

Η πρόσφατη περίπτωση…

Αφορά τις τζαμαρίες που παράνομα (χωρίς έγκριση της Εφορίας Νεοτέρων Μνημείων – ΕΝΜΑ) είχε βάλει η μισθώτρια του καφενείου στου Λουμπαρδιάρη. Όταν το καφενείο έκλεισε τον Αύγουστο του 2005, οι παράνομες τζαμαρίες απομακρύνθηκαν από το κηρυγμένο (1996) μνημείο και πλέον πρώην καφενείο. Στοιβάχθηκαν στην πίσω πλευρά του, προσβάλλοντας το και παρέμειναν εκεί, ως εστία μόλυνσης, για περίπου ένα χρόνο.

Oι τζαμαρίες στοιβαγμένες στο “προστατευόμενο” μνημείο του Πικιώνη το 2006

Αφού είχε γίνει φανερό πια οτί δεν θα τις απομάκρυναν ποτέ, κάποιοι κάτοικοι αποφάσισαν να δράσουν. Κάλεσαν το Δήμο Αθηναίων δύο φορές, ο οποίος ήρθε με φορτηγό να τις πάρει, αλλά και τις δύο φορές οι αρχαιολόγοι έδιωξαν το φορτηγό “σώζοντας” τα σκουπίδια! Κατόπιν αυτού οι κάτοικοι αποφάσισαν να τις απομακρύνουν μόνοι τους, με τα χέρια. Τότε η Α’ ΕΠΚΑ κάλεσε την αστυνομία που πήγε στο τμήμα δύο κατοίκους. Από τότε και μέχρι σήμερα και για 4 χρόνια, οι επικίνδυνες τζαμαρίες-σκπουπίδια, παραμένουν χωρίς κανέναν λόγο και προσβάλουν το μνημείο του Πικιώνη, χάρη στην εμμονή των αρχαιολόγων, παρ’ ότι τους πληρώνουμε για να προστατεύουν μνημεία και όχι σκουπίδια.

Έτσι την Κυριακή 18 Οκτώβρη 2009, μετά από συνέλευση τους οι κάτοικοι αποφάσισαν να μεταφέρουν τις τζαμαρίες στα κοντέινερ-γραφεία των αρχαιολόγων πιστεύοντας ότι έτσι θα τους εξαναγκάσουν να τα τις απομακρύνουν οριστικά. Μάταια! Την επόμενη μέρα τα σκουπίδια είχαν ξανά μεταφερθεί δίπλα στο μνημείο! [Δείτε σχετικά] Και όχι μόνο αυτό. Δύο μέρες αργότερα έφεραν εργάτες οι οποίοι έφτιαξαν μεταλλική κατασκευή, με σκοπό να εμποδίσει κατοίκους να ξανά μεταφέρουν τα σκουπίδια! Τόσο ακαριαία η αντίδραση από την Α’ ΕΠΚΑ για την προστασία των σκουπιδιών!

(27/10/09) Εδώ φαίνονται οι ηλεκτροκολλημένες μεταλλικές βέργες που εξασφαλίζουν ότι οι τζαμαρίες θα είναι εκεί και για τα επόμενα 4 χρόνια. Από την ποιότητα της κατασκευής καταλαβαίνει κανείς ότι ο εργάτης που την έκανε βλαστήμαγε και δεν καταλάβαινε γιατί τον βάζουν να κάνει άχρηστες αγγαρείες…

Πάμε τώρα στην παλιότερη υπόθεση…

Κάποια στιγμή στις αρχές Απριλίου του 2008, άγνωστοι καθαίρεσαν περίφραξη στου Φιλοπάππου από την πλευρά των Άνω Πετραλώνων στο ύψος της πλατεία Βουτιέ. Και λέμε άγνωστοι γιατί η καθαίρεση αυτή δεν έγινε μετά από κάποια συνέλευση ή δράση των κατοίκων, αλλά προφανώς με πρωτοβουλία κάποιων άγνωστων σε εμάς. Τα κομμάτια της περίφραξης αυτής σήμερα, ενάμιση χρόνο μετά, ακόμα  κρέμονται και κείτονται στο σημείο, ανέγγιχτα από τους υπεύθυνους της Α’ ΕΠΚΑ. Γιατί; Για ένα πολύ απλό λόγο. Γιατί προφανώς κρίνουν ότι η εικόνα της κρεμάμενης περίφραξης, τους ευνοεί στον πόλεμο που έχουν κηρύξει κατά της γειτονιάς. Ευνοεί το επιχείρημα προς το Υπουργείο Πολιτισμού (YΠΠΟ) «Να τι τραβάμε στου Φιλοπάππου από τους βάνδαλους. Βάλτε επιτέλους περίφραξη». Δεν τους ενοχλεί καν το γεγονός ότι από αυτή την είσοδο κάθε πρωί περνάνε τουρίστες που αφήνουν εκεί τα πούλμαν για να πάνε περπατώντας στην Ακρόπολη.

(27/10/09) Τα κάγκελα στον περιφερειακό, ενάμιση χρόνο από τότε που έπεσαν. Είναι και πολλά περισσότερα από όσα φαίνονται στις φωτογραφίες.

Συγκριτικό τεστ…

Συγκρίνοντας την άμεση αντίδραση της Α’ ΕΠΚΑ στην πρώτη περίπτωση, τις τζαμαρίες, με την παντελή αδράνεια της στη δεύτερη, τα κάγκελα, αντιλαμβανόμαστε ότι οι αποφάσεις και oι προτεραιότητες της δεν τίθενται πια με κάποιο υπηρεσιακό – επιστημονικό κριτήριο προστασίας του λόφου, αλλά καθαρά, ξεκάθαρά, με κριτήριο τον πόλεμο που έχουν ανοίξει κατά των κατοίκων της περιοχής μας, αλλά και κατά της πόλης μας με στόχο την αποκοπή 700 στρεμμάτων πρασίνου από την καθημερινή ζωή.

Και το θέμα εδώ δεν είναι αν συμφωνεί κανείς με τις απόψεις και τη δράση των κατοίκων. Αυτοί αποτελούν ένα ετερόκλητο και μεταβαλλόμενο στο χρόνο σύνολο ανθρώπων, με διαφορετικές συχνά απόψεις και μεθόδους δράσης που τους ενώνει μόνο η επιθυμία τους για έναν ανοιχτό και πράσινο Φιλοπάππου.

Το θέμα είναι ότι έχουμε μια κρατική υπηρεσία, το συντεταγμένο κράτος, με έμμισθους υπαλλήλους, με δομή, ιεραρχία και ένα προσδιορισμένο πλαίσιο λειτουργίας, με συγκεκριμένα υπεύθυνα πρόσωπα, τα οποία φέρουν συγκεκριμένες ευθύνες. Και αυτή η κρατική υπηρεσία κατάντησε να δρα με πολιτικές σκοπιμότητες, με δική της ατζέντα και προτεραιότητες, με δικούς της στόχους και εκτός των καθηκόντων της. Και τα παραδείγματα είναι πάρα πολλά και πολύ πιο σοβαρά από αυτά που αναφέραμε εδώ. Κορυφαίο το ζήτημα της παρακολούθησης και καταγραφής των συναθροίσεων των κατοίκων (ακόμα και ιδιωτικών), από αρχαιοφύλακες. Έχουμε στη διάθεση μας τις σχετικές υπηρεσιακές αναφορές τους.

Εδώ υπάλληλος του ΥΠΠΟ αρχικά στη συνέλευση και μετά στα κοντέινερ των αρχαιολόγων. Άλλη υπάλληλος videoσκοπεί προκλητικά τη συνέλευση των κατοίκων που περνάει έξω από τα κοντέινερ.

Η θέση μας θα ήταν εύκολη αν αυτές οι φαιδρότητες που ζούμε στου Φιλοπάππου είχαν ως μόνο ηθικό αυτουργό το Υπουργείο Πολιτισμού και την πολιτική του. Όμως δυστυχώς εδώ έχουμε προσωπική (και εμπαθή) εμπλοκή δημοσίων υπαλλήλων: ο έφορος κ. Μάντης και οι υπεύθυνες αρχαιολόγοι κυρίες Λαζαρίδη και Βογιατζόγλου έχουν πάρει το θέμα εργολαβία. Και είναι δυστύχημα να αναγκαζόμαστε να καταγγέλλουμε πρόσωπα ΜΗ πολιτικά, τα οποία όμως ασκούν προσωπικές πολιτικές επιλογές και μάλιστα με τα χρήματα που πληρώνει ο φορολογούμενος πολίτης. Και φυσικά διασύρουν και το κύρος που παραδοσιακά είχαν κατακτήσει οι αρχαιολογικές υπηρεσίες όταν έδωσαν μάχη σε παλιότερες εποχές για να σώσουν αρχαιολογικούς τόπους από ιδιωτικά συμφέροντα.

ΥΓ. Και για να μην ξεχνιόμαστε…

Όπως πάντα έτσι και σήμερα (27/10/09) τα αυτοκίνητα και μηχανάκια των υπαλλήλων του ΥΠΠΟ ήταν μέσα στο λόφο του Φιλοπάππου. Παρ’ ότι το δημόσιο παρκινγκ του Διονύσου απέχει μόλις 150 μέτρα! Και φυσικά για να περάσουν πατάνε πάνω στα κηρυγμένα λιθόστρωτα Πικιώνη, δίνοντας το «καλό» παράδειγμα στου πολίτες που μετά δεν βρίσκουν λόγο να μην μπαίνουν κι αυτοί με τα αυτοκίνητα τους στο λόφο…

ΥΓ. 2 Ώρες, ώρες η αδιαφορία της Α’ ΕΠΚΑ για την προστασία του έργου του Πικιώνη είναι τόσο προκλητική που σε κάνει να αναρωτιέσαι αν γνωρίζει ότι η ιστορία του λόφου δε σταμάτησε με τη διάλυση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας…

Ως γνωστό, εμείς οι νεάτερνταλ του Φιλοπάππου -όπως μας αποκάλεσε κάποτε ο κ. Ζαχόπουλος- δεν είμαστε και τα καλύτερα παιδιά. Όλο σκανταλιές και αταξίες και δεν χάνουμε και ευκαιρία να γελάσουμε με την αγαπημένη μας Εφορία Ακροπόλεως. Και εκεί που λέμε «κομμένη η πλάκα, το παρακάναμε », νά σου που δεν μας αφήνουν να αγιάσουμε…

Οι γνωστοί νεάτερνταλ του Φιλοπάππου κάποιο δειλινό

Πρόσφατα γελάσαμε μέχρι δακρύων με την κωμική ιστορία της σπηλιάς «Του Κουφού» που σκάρωσαν σε συνεργασία οι κυρίες Βογιατζόγλου και Κοντράρου Ρασσιά. Δύο δημοσιεύσεις αφιερώσαμε. [1] και [2]

Τι να πρωτοθυμηθούμε;

• Ότι μετά από δέκα χρόνια υπεύθυνη του λόφου η κ. Βογιατζόγλου ανακάλυψε τη σπηλιά καθαρίζοντας;
• Ότι η «άγνωστη» στην κυρία Βογιατζόγλου σπηλιά, ήταν 200 μέτρα από τα γραφεία κοντέίνερ των αρχαιολόγων του Φιλοπάππου;
• Ότι είχε μεν σκεπαστεί μερικώς από χώματα αλλά η μία είσοδος της «άγνωστης» σπηλιάς ήταν εμφανής;
• Ότι η σπηλιά ήταν περιφραγμένη και καταγεγραμμένη από την αρχαιολογική υπηρεσία τουλάχιστον από την δεκαετία του 50;
• Ότι το άρθρο της κ. Ρασσιάς στην Ελευθεροτυπία ήταν τόσο έκδηλα στημένο για να δαφνοστολίσει την κ. Βογιατζόγλου που έμοιαζε με κωμικό διήγημα-χρονογράφημα;
• Ότι ήδη από παλιότερα (πριν …ξανά ανακαλύψει τη σπηλιά) όπως είπε η ίδια η αρχαιολόγος ένας ηλικιωμένος της είχε πει ότι εκεί έμενε ένας κουφός;
• Ότι η κ. Βογιατζόγλου ονόμασε τη σπηλιά «Του Κουφού» από αυτό που της είχε πει ο ηλικιωμένος;

H μεγάλη ανακάλυψη! To χώμα στα τοιχώματα δείχνει ότι η μία είσοδος ήταν εμφανής!

Και πάνω που λέμε, αρκετά, τελείωσε ο χαβαλές και η υπόθεση μπαίνει στο αρχείο, νά σου η κ. Βογατζόγλου μας δίνει το επόμενο χτύπημα! Που να αγιάσει ο νεάτερνταλ…;

Ξαφνικά πριν 2-3 μέρες περιπατητής διαπίστωσε ότι η σπηλιά «Του Κουφού» στρωνόταν απ’ έξω με αδρανή υλικά. Το απίστευτο της ιστορίας είναι ότι τα υλικά είχαν αγοραστεί από την εταιρεία «Κουφός Α.Ε.»!!!

Τα αδρανή υλικά του …Κουφού στο μονοπάτι της Δόρα Στράτου πάνω από την σπηλία …του Κουφού!

Ε, καταλαβαίνετε ότι το βρόμικο μυαλό μας οργίασε. Μήπως τελικά η Κουφός Α.Ε. χρηματοδότησε την μεγάλη εξερευνητική αποστολή που οδήγησε στην φοβερή ανακάλυψη και ζήτησε να ονομαστεί η σπηλιά «Του Κουφού Α.Ε.»; Μήπως τα ξωτικά του λόφου έβαλαν το χεράκι τους να είναι του Κουφού τα υλικά; Μήπως ο Κουφός Α.Ε. είναι εγγονός του κουφού που έμενε κάποτε στη σπηλιά; Μήπως η κ. Βογιατζόγλου έχει πάθει εμμονή με τους κουφούς; Τι να υποθέσει κανείς με τόσες κουφές συμπτώσεις;

Το πραγματικά κουφό όμως δεν βρίσκεται σε όσα αναφέραμε… Το πραγματικά κουφό είναι ότι τη σπηλιά της οποία την ύπαρξη αγνοούσε εδώ και δέκα χρόνια η κυρία Βογιατζόγλου, προσπαθεί τώρα να τη μετατρέψει σε super μνημείο! Γι’ αυτό άρχισε να κόβει τη γύρω βλάστηση, να ρίχνει αδρανή και τσιμεντένια τοιχία και σκαλοπάτια.

Γιατί θα πρέπει η μια από τις δεκάδες σπηλιές του λόφου να μοιάζει με μνημειακό τόπο εξαιρετικής σημασίας;

Για δύο λόγους:

1. Ο ένας είναι ότι με τη βοήθεια της κυρίας Ρασσιάς πέρασε η σπηλιά ως δήθεν ανακάλυψη της κ. Βογιατζόγλου και η ανάδειξή της όσο να ‘ναι την «τιμά». Ξέρεις… Γιάννης κερνάει, Γιάννης πίνει.
2. Δεύτερος λόγος είναι ότι η κ. Βογατζόγλου εδώ και 2-3 χρόνια έχει αρχίσει μια βιομηχανία υπερβολών ως προς την αρχαιολογική σημασία του Φιλοπάππου και της Πνύκας. Και αυτό δε το κάνει γιατί την έπιασε ο πόνος για τα αρχαία. Αλλά γιατί υπερβάλλοντας την σημασία τους προσπαθεί ταυτόχρονα να πείσει το ΥΠΠΟ να περιφράξει το σύνολο του λόφου.

Δείτε σε σχετικό δημοσίευμα μας την κουφή σύνδεση της ανυπαρξίας περίφραξης με την ανάγκη συντήρησης και ανάδειξης της Πνύκας.

Και όλα αυτά δεν είναι ούτε κουφά, ούτε γελοία, αλλά κυρίως θλιβερά και επικίνδυνα.

Απ’ τους «προστάτες» όμως, ποιος θα προστατέψει τα μνημεία;

Η κ. Καλλιόπη Λαζαρίδη είναι η υπεύθυνη αρχαιολόγος του Φιλοπάππου και ανέλαβε στις 2 Ιανουαρίου του 1996. Είναι η ίδια χρονιά που οι διαμορφώσεις Ακροπόλεως-Φιλοπάππου του αρχιτέκτονα Δημήτρη Πικιώνη κηρύσσονται νεότερο μνημείο αρχιτεκτονικής κληρονομιάς.

Σε ομιλία της η κ. Λαζαρίδη στην ημερίδα “Τα έργα Ακροπόλεως-Φιλοπάππου του Δημήτρη Πικιώνη στη σύγχρονη Αθήνα”, που πραγματοποιήθηκε στο ίδρυμα Γουλανδρή-Χορν την Πέμπτη 14 Απριλίου 2005, αναφέρει μεταξύ άλλων για το έργο της σχετικά με τα λιθόστρωτα του Πικιώνη:

«Επισκευάσαμε τα πρώτα 170 μέτρα από την αρχή του λιθόστρωτου προς Φιλοπάππου μέχρι και τη διασταύρωση προς Πνύκα. Ήταν ένα έργο πάρα πολύ επίπονο γιατί έγινε πάρα πολύ μεγάλη τεκμηρίωση. Έγινε σε άμεση συνεργασία, έχουμε παρά πολλές φορές επικοινωνήσει με την κυρία Αγνή Πικιώνη όπως και με τον κύριο Παπαγεωργίου, ο οποίος μας έδωσε και τα σχέδια της πρώτης αποτύπωσης, που είχε γίνει, των φθορών για να γίνει επισκευή.
Ψάξαμε τότε τα παλιά λατομεία να βρούμε, από τα οποία είχε πάρει πέτρα ο Πικιώνης. Πήγαμε στον Υμηττό. Τα βρήκαμε μπαζωμένα. Ψάξαμε σε παλιές μάντρες. Μαζεύαμε τις πετρούλες που σπάσανε τα λεωφορεία που περνούσανε για να μπορέσουμε να χρησιμοποιήσουμε τις ίδιες πέτρες. Έγινε μια πάρα πολύ τεκμηριωμένη δουλειά.»

13 χρόνια μετά…

22 Οκτωβρίου 2009 και ενώ η κ. Λαζαρίδη παραμένει υπεύθυνη της Εφορίας Ακροπόλεως (Α’ ΕΠΚΑ) για του Φιλοπάππου, θαυμάζουμε ακόμα το έργο της στα λιθόστρωτα Πικιώνη.

Η φωτογραφία που ακολουθεί είναι από τα πρώτα 5(!) μέτρα των 170 που επισκεύασε(;), ακριβώς στην είσοδο του λιθόστρωτου από Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Kαι προσοχή. Δεν μιλάμε για οποιοδήποτε λιθόστρωτο. Τα λιθόστρωτα αυτά αποτελούν κηρυγμένα μνημεία και χαίρουν τυπικά της υψηλότερης δυνατής προστασίας.

Το λιθόστρωτο έχει βανδαλιστεί για να περάσουν υποδομές. Μετά κλείστηκε όπως-όπως. Η ομαλή στρώση των λίθων έχει καταστραφεί. Οι πλάκες είναι εμφανώς λιγότερες (οι άλλες που πήγαν;) χωρίς αρμονία και τα κενά έχουν γεμίσει με μπόλικο τσιμέντο, σε ψηλότερη μάλιστα στάθμη από το υπόλοιπο λιθόστρωτο όπως φαίνεται καθαρότερα στο βάθος της φωτογραφίας. Ποιος άραγε “επιστήμονας” επέβλεπε για λογαριασμό του Υπουργείου Πολιτισμού τις εργασίες στο μνημείο;

Συμπέρασμα: Όλα αυτά περί αποτυπώσεων, τεκμηρίωσης και λατομείων του Υμηττού που έλεγε και λέει ακόμα η κ. Λαζαρίδη είναι λόγια για ημερίδες, όπως λέμε λόγια του αέρα…

Ας μην ξεχνάμε ότι αυτοί οι άνθρωποι είναι που θεωρούν τους περιπατητές κίνδυνο για την προστασία της πολιτιστική κληρονομιάς, δυνάμει βάνδαλους και θέλουν να τους φορέσουν τον κορσέ του ωραρίου επίσκεψης και του εισιτηρίου για να προστατέψουν δήθεν του Φιλοπάππου. Γι’ αυτο και παρέα με το Ζαχόπουλο  γνωμοδότησαν το 2007 για να μετατραπεί σε Οργανωμένο Αρχαιολογικό Χώρο.

Κυριακή 18 Οκτώβρη και δεν θα μπορούσε να μας φερθεί καλύτερα ο καιρός. Μετά από τρεις μέρες διαρκών βροχών, ο λαμπρός ήλιος και το καθαρό περιβάλλον συνέβαλαν τα μέγιστα σε μια πετυχημένη και ευχάριστη συνέλευση κατοίκων στο λόφο μας. Οι κάτοικοι συγκεντρώθηκαν στην αρχή των λιθόστρωτων του Πικιώνη έτσι που με την παρουσία τους πέτυχαν να εμποδίσουν την είσοδο αυτοκινήτων στο λόφο. Όσο κράτησε η συνέλευση ούτε ένα δεν πέρασε. Αρκετή ώρα αφού έφυγαν οι κάτοικοι, μπήκε το πρώτο, δυστυχώς ανενόχλητο από τους φύλακες της Α’ ΕΠΚΑ .

Ο λόφος χωρίς αυτοκίνητα! Επιτυχία της συνέλευσης “άμα τη εμφανίσει”!

Η συμμετοχή του κόσμου ήταν πολύ καλή. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό. Τις μέρες πριν την συνέλευση, είχε γίνει εκτεταμένη αφισοκόλληση στις γειτονιές μας. Μπήκαν περισσότερα από 2000 αφισάκια (ποτέ με κόλλα, πάντα με χαρτοταινία) και είναι χαρακτηριστικό της αποδοχής που έχει ο αγώνας μας ότι αφισάκια που κολλιούνται με ταινία στην είσοδο πολυκατοικιών παραμένουν στη θέση τους για ημέρες. Κανείς δεν τα κατεβάζει.

Στην ίδια τη συνέλευση συμμετείχαν αρκετοί γείτονες και γειτόνισσες που δεν είχαν ξανά έρθει και γνωρίσαμε και μερικούς που μόλις μετακόμισαν στις περιοχές μας. Στα πηγαδάκια πριν έγινε πολύ συζήτηση και πολύς κόσμος ενημερώθηκε για τα διάφορα ζητήματα του λόφου και της περιοχής μας. Η συντονιστική είχε τυπώσει και μερικά μπλουζάκια τα οποία προσφέρθηκαν για οικονομική ενίσχυση και δεν ήταν επίσης λίγοι αυτοί και αυτές που έδωσαν mail και τηλέφωνα για να παραμείνουμε σε διαρκή επαφή.

Λίγο πριν ξεκινήσουμε τη συνέλευση. Το πανό γράφει: “Για έναν ελεύθερο και πράσινο Φιλοπάππου, για μια ανθρώπινη πόλη.

Τα βασικά θέματα της συνέλευσης που αναλύθηκαν ήταν αυτά που ήδη έχουμε αναφέρει στο κάλεσμα. Οι διώξεις κατά κατοίκων, τα σχέδια περίφραξης και πιθανά εισιτηρίου στην Πνύκα, καθώς και η άσχημη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η βλάστηση του λόφου μας, λόγο της αδιαφορίας της αρχαιολογικής υπηρεσίας (Α’ ΕΠΚΑ) και του Δήμου. Στη συζήτηση που ακολούθησε θίχτηκαν και μια σειρά άλλα ζητήματα. Υπήρξε ένα κοινό πνεύμα ότι οι κάτοικοι πρέπει να είμαστε σε επαφή ώστε, σε περίπτωση που προχωρήσουν οι διώξεις ή γίνει προσπάθεια περίφραξης της Πνύκας, να υπάρξει άμεση απάντηση. Επίσης συμφωνήσαμε ότι στη διάρκεια του χειμώνα θα συνεχίσουμε να φροντίζουμε και να ενισχύουμε τα φυτά που είδη έχουν φυτέψει κάτοικοι στο λόφο. Στο τέλος της συνέλευσης εγκρίθηκε ψήφισμα το οποίο και δημοσιεύουμε παρακάτω. [Το ψήφισμα]

Στη συνέλευση βρέθηκαν και κάποιοι φίλοι και φίλες από γειτονικές επιτροπές. Από το σύλλογο Μ. Αλέξανδρος (Κεραμεικού, Γκάζι, Ρουφ), από την Επιτροπή Πολιτών για τη Διάσωση του Ελαιώνα, από το Παναττικό Δίκτυο Κνημάτων Πόλης και Ενεργών Πολιτών κ.α.

Μετά τη συνέλευση ακολούθησε και μια δράση με συμβολισμό αλλά και ουσία, την οποία περιγράφουμε παρακάτω σε ξεχωριστή δημοσίευση, καθώς έχει και …ουρά στο χρόνο. Μετά τη συνέλευση και τη δράση ο κόσμος μαζεύτηκε τελικά στο κλειστό καφενείο, το αναπαυτήριο του Πικιώνη, όπου και ακολούθησε τσιμπούσι ρεφενέ, οινοποσία και πολύ κουβεντούλα. Φυσικά την αποχώρηση του κόσμου συνόδευσε αυστηρή καθαριότητα του χώρου.

Αμέσως μετά τη συνέλευση στου Πικιώνη

Τσιμπούσι ρεφενέ…

Ακολούθησε αυστηρή καθαριότητα του χώρου

ΥΓ.1 Να σημειώσουμε εδώ ότι αυτή η Κυριακή δεν ήταν μόνο δική μας. Οι καλοί φίλοι της Διαρκούς Κίνησης Χαϊδαρίου, οργάνωναν την δική τους περιήγηση στα κατάλοιπα της αρχαίας Ιεράς οδού στην περιοχή του Σκαραμαγκά. Ενώ στην περίπτωση του Φιλοπάππου το Υπουργείο Πολιτισμού χρησιμοποιεί την προστασία των αρχαίων για να περιορίσει την πρόσβαση των πολιτών στους λόφους, το ίδιο υπουργείο στο Χαϊδάρι, αδιαφορώντας για την προστασία και ανάδειξη της Ιεράς οδού, επιτρέπει τεράστιους και αχρείαστους νέους αυτοκινητόδρομους να βανδαλίσουν το φυσικό περιβάλλον και την πολιτιστική μας κληρονομιά. Διαβάστε περισσότερα στο blog της Διαρκούς Κίνησης Χαϊδαρίου.

ΥΓ.2 Διαβάστε ενημέρωση για τη λαϊκή συνέλευση του Φιλοπάππου και από το blog της “Αντίπνοιας“