Στις 16 Ιανουαρίου 2013 έγινε η 1η από τις 3 πολυπόθητες δίκες στις οποίες κατηγορούμενοι είναι άτομα από την κίνηση πολιτών Φιλοπάππου και μάρτυρες κατηγορίας είναι αρχαιολόγοι της Α’ ΕΠΚΑ.
Η κατηγορία στη συγκεκριμένη δίκη είναι η “άσκηση παράνομης βίας”. Το συμβάν ήταν απέναντι από το εστιατόριο “Αττικός” στην οδό Γαριβάλδι πίσω από το “πωλητήριο αρχαίων αντιγράφων”. Στο συγκεριμένο σημείο ο φράχτης που είχε τοποθετήσει η Α’ ΕΠΚΑ “υπέστη φθορές υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες”. Ένα πρωί του Ιουνίου του 2007 (6/6/2007), συνεργείο του ΥΠΠΟ με επικεφαλής αρχαιολόγο της Α’ ΕΠΚΑ κα Βογιατζόγλου έφθασε στο χώρο και έβαλε μπρος να επισκευάσει το φράχτη. Πάνω εκεί που δούλευαν εμφανίστηκε κάτοικος της περιοχής που δραστηριοποιείται στην κίνηση πολιτών Φιλοπάππου και γνωρίζει πολύ καλά το ιδιοκτησιακό καθεστώς του χώρου. Ο συγκεκριμένος χώρος ανήκει στο δήμο Αθηναίων με το χαρακτηρισμό στο ρυμοτομικό σχέδιο “πλατεία και άλσος”. Αυτός ο χαρακτηρισμός δεν έχει αλλάξει από το 1958 που απαλλωτριώθηκε ο χώρος και αφορά 13 στρέμματα στην περιοχή του Διονύσου. Εκτείνεται από το Διόνυσο εως το σπίτι του Μίκη Θεοδωράκη. Μέσα σε αυτό το χώρο ο οποίος δεν ανήκει στο ελληνικό δημόσιο, αλλά είναι περιουσία του δήμου Αθηναίων (διότι άλλο η περιουσία του δημοσίου και άλλο η περιουσία των δήμων), εκεί λοιπόν η Α’ ΕΠΚΑ, χωρίς την άδεια του δήμου Αθηναίων, τοποθέτησε το φράχτη το 2003.
Ο συγκεκριμένος κάτοικος τους ρώτησε εαν έχουν άδεια από τον δικαιούχο του χώρου δήμο Αθηναίων για να επισκευάσουν αυτό το φράχτη. Οι ίδιοι είπαν ότι δεν χρειάζονται άδεια διότι είναι αρχαιολογικός χώρος. Το υπουργείο πολιτισμού δικαιούται να περριφράσσει αρχαιλογικούς χώρους χωρίς την άδεια κανενός μόνο όταν αυτοί ανήκουν κατά κυριότητα στο ελληνικό δημόσιο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτό δεν ίσχυε.
Στο σημείο κατέφθασε και ο διευθυντής της Α’ ΕΠΚΑ κ. Αλέξανδρος Μάντης ο οποίος με αγέροχο και αποφασιστικό τρόπο έδωσε εντολή στα συνεργεία να συνεχίσουν τη δουλειά τους. Τότε ο κάτοικος Α κάλεσε την άμεση δράση η οποία έφθασε στο σημείο σχεδόν αμέσως και μέσα σε 10 λεπτά είχε παραδώσει τη σκυτάλη στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής δηλαδή το αστυνομικό τμήμα Ακροπόλεως. Οι εργασίες σταμάτησαν. Συγκεντρώθηκαν και μερικοί ακόμα κάτοικοι οι οποίοι είτε περνούσαν τυχαία είτε ειδοποιήθηκαν. Τότε πρότεινε ένας αστυνομικός να πάει στο τμήμα μια κάτοικος και η κα Βογιατζόγλου για να δώσουν εξηγήσεις. Και πράγματι πήγαν με το περιπολικό. Οι υπόλοιποι κάτοικοι μείναν εκεί. Σε λίγο ήρθε και ο κ Μάντης.
Στο τμήμα η κάτοικος απειλήθηκε, ότι θα της αποδοθεί κατηγορία για αντίσταση κατά της αρχής και προσαγωγή διά της βίας. Ζήτησε βοήθεια από τους υπόλοιπους και τότε ο κάτοικος Α πήγε στο τμήμα. Ο κάτοικος Α κατέθεσε σαν μάρτυρας, σχετικά με όλα τα δεδομένα του συμβάντος και σχετικά με το χαρακτηρισμό και το ιδιοκτησιακό καθεστώς του χώρου, στηριζόμενος σε δημόσια έγγραφα που είχε μαζί του. Εντομεταξύ ο κ. Μάντης ήταν μόνος του αρκετή ώρα με τον αξιωματικό υπηρεσίας. Μετά από λίγο αποχώρησε ο κ. Μαντης. Και τότε ανακοινώθηκε στους κατοίκους από τον αξιωματικό υπηρεσίας ότι έχει υποβληθεί μήνυση εναντίον τους ενώ όφειλε να τους το ανακοινώσει την ώρα που κατατέθηκε η μήνυση, παρόντος του κ. Μάντη. Μόνο τότε θα ήταν ίση μεταχείριση γιατί εαν υποβαλλαν και οι κάτοικοι μήνυση θα πήγαιναν και τα 2 μέρη στη ΓΑΔΑ, ενώ, έτσι όπως μεθοδεύτηκε, οι μόνοι που πήγαν στη ΓΑΔΑ ήταν οι κάτοικοι. Αλλά δεν πήγαν μόνο οι 2 αρχικοί… μετά από λίγο έφτασε 3ος κάτοικος, ο κάτοικος Γ, για να συμπαρασταθεί στους άλλους 2 και να τους φέρει κολατσιό, ο οποίος συνελήφθη επίσης…. με τις ίδιες κατηγορίες. Ο κάτοικος Γ υπέβαλλε μήνυση κατά του κ. Μάντη για ψευδή καταμήνυση. Φυσικά το αστυνομικό τμήμα Ακροπόλεως δεν κατάφερε να βρει τον κ. Μάντη στα περιθώρια του αυτόφορου, παρόλο που ήξερε που θα τον έβρισκε. Επίσης στη μήνυση περιλαμβάνονταν και η κάτοικος Δ η οποία ήταν.. περαστική από το χώρο, και έτσι δεν συνελήφθη.
Τα χρόνια πέρασαν, αναβολές επί αναβολών πέρασαν, απεργίες επί απεργιών πέρασαν και επιτέλους ήρθε η πολυπόθητη ώρα της εκδίκασης. Ως μάρτυρες κατηγορίας κατέθεσαν ο κ. Μάντης και η κα Βογιατζόγλου. Βέβαια στη δίκη αντιμετώπισαν πολλά απρόοπτα. Πρώτον, οι κάτοικοι είχαν αντίγραφο του δελτίου οχημάτων της αμέσου δράσεως απ’όπου προέκυπτε σαφώς ότι ο κάτοικος Α κάλεσε την αστυνομία και όχι η Α’ ΕΠΚΑ όπως ισχυρίστηκαν. Γενικά η εικόνα που πήγαν να δώσουν ήταν ότι η Α’ΕΠΚΑ πήγε να κάνει κάποια καθόλα νόμιμη εργασία και κάποιοι έξαλλοι κάτοικοι προσπάθησαν να τους εμποδίσουν βιαιοπραγούντες. Η πρώτη αντίφαση ήταν πως αυτοί που βιαιοπραγούν, καλούν συγχρόνως και την αστυνομία. Δεύτερον, στις φωτογραφίες που είχε τραβήξει η Α’ΕΠΚΑ δεν προέκυπτε καμία βία. Επίσης, όλοι οσοι απεικονίζονταν με εξαίρεση τον κάτοικο Α αποδείχτηκε ότι ήταν υπάλληλοι του Υπουργείου Πολιτισμού. Πως μπόρεσε ο Α να σταματήσει 15 άτομα με βίαιο τρόπο όντας μόνος του και χωρίς αυτή η βία να φαίνεται στις φωτογραφίες.
Οι αρχαιολόγοι απέφυγαν να δώσουν σαφή απάντηση στις επανειλημμένες ερωτήσεις της προέδρου και των κατηγορουμένων σε ποιόν ανήκει ο χώρος αυτός. Ας σημειωθεί ότι τα στοιχεία που χρησμιμοποίησαν οι κάτοικοι για να υποστηρίξουν ότι ο χώρος ανήκει στο δήμο Αθηναίων συμπεριλαμβάνονται στο “Ιστορικό των Λόφων” που συνέταξε η Α’ΕΠΚΑ με υπεύθυνη και υπογραφή της ίδιας της μάρτυρος κα Βογιατζόγλου!!! πράγμα που επεσήμανε και η πρόεδρος. Ενα κωμικό στοιχείο της δίκης είναι όταν εμφανίστηκε να καταθέσει η κα Βογιατζόγλου και ρωτήθηκε από την πρόεδρο “εάν η περιοχή όπου ήταν ο φράχτης ανήκει στο ελληνικό δημόσιο”. Η κα Βογιατζόγλου απάντησε ότι “είναι αρχαιολογικός χώρος και ΦΥΣΙΚΑ ανήκει στο ελληνικό δημόσιο” και τότε η πρόεδρος της έδειξε την υπογραφή της σε έγγραφο που παραδέχεται ότι ανήκει στο δήμο Αθηναίων…. Οταν η κα Βογιατζόγλου το είδε ταράχτηκε και παραδέχτηκε ότι το είχε υπογράψει και είπε με έντονο ύφος “δεν ξέρω που το βρήκανε και το περιφέρουν απο εδώ και από εκεί!!!” (δηλαδή το δικαστήριο είναι “από εδώ και από εκεί”!!!).
Σε ερώτηση της προέδρου προς τον κάτοικο Α – κατηγορούμενο – αφού ο χώρος ανήκει στο δήμο Αθηναίων γιατί δεν αφήνετε τον δήμο Αθηναίων να επιληφθεί; η απάντηση ήταν ότι “ο δήμος Αθηναίων παρόλο που έχει καταβάλλει τις αποζημιώσεις για τις απαλλοτριωθείσες ιδιοκτησίες από το 1958, έκτοτε είναι απών, δεν ασκεί κανένα έλεγχο στο χώρο, με αποτέλεσμα να υπάρχει σφαιτερισμός του χώρου στάθμευσης, να έχει κτιστεί ο Διόνυσος παράνομα, για να μην μακρυγορούμε, επί 7 χρόνια προσπαθούσαμε να πείσουμε την πολεοδομία του Δήμου Αθηναίων να κάνει αυτοψία στο Διόνυσο για παράνομες επεκτάσεις μέσα στον αρχαιολογικό χώρο και μόλις το 2011 πείσαμε τον εισαγγελέα πρωτοδικών να δώσει παραγγελία για να γίνει η αυτοψία. Όταν έγινε, βγήκανε 430 τμ αυθαίρετες επεκτάσεις τα οποία δεν ήταν όλα, ζητήσαμε συμπληρωματική αυτοψία που έβγαλε άλλα 170 τμ (σύνολο 600 τμ) εκ των οποίων 125 τμ υπόσκαφος χώρος δηλαδή εκτεταμένη παράνομη ανασκαφή του αρχαιολογικού χώρου η οποία σε όγκο ισούται με 400 κυβικά τα οποία για να απομακρυνθούν χρειάζονται 70 φορτηγά τα οποία διέλαθαν της προσοχής των αρχαιολόγων. Χαρακτηριστικό της αντίληψης τις Α’ΕΠΚΑ είναι όταν ο κάτοικος Γ ρώτησε την κα Βογιατζόγλου εάν η αρχαιολογική υπηρεσία έχει δικαίωμα να περιφράσσει χωρίς άδεια περιοχές που δεν ανήκουν στο δημόσιο. Έκανε την ερώτηση 2 η 3 φορές παίρνοντας μονίμως την απάντηση οτι ο Φιλοπάππου είναι αρχαιολογικός χώρος, δηλαδή στην ουσία μη παίρνοντας καμία απάντηση.
Μια σημαντική στιγμή της δίκης ήταν το κλείσιμο της αγόρευσης της συνηγόρου των Α, Β και Γ, κας Κούρτοβικ όπου είπε το εξής: “να λάβει υπόψιν του το Δικαστήριο οτι οι κατηγορούμενοι είναι πολίτες του δήμου Αθηναίων και όχι του δήμου Αθηνών” θέλοντας να τονίσει ότι στο δήμο της Αθήνας γεννήθηκε η δημοκρατία όπου δήμος ήταν οι πολίτες της πόλης.
Με σύμφωνη γνώμη εισαγγελέα και προέδρου οι κατηγορούμενοι κρίθηκαν αθώοι και….. πήγαν όλοι μαζί -χωρίς τους αρχαιολόγους- στην παραλία!!
Μπροσούρα που κυκλοφόρησε το 2003 η Συντονιστική του Φιλοπάππου για τα έργα της ενοποίησης και τις θέσεις του κινήματος κατοίκων.
Προσφατα σχολια