Ο Δημήτρης Πικιώνης (1887-1968) υπήρξε ένας στοχαστής που επέδρασε στο τοπίο της Αθήνας.

Η παρέμβαση του Πικιώνη γύρω από την Ακρόπολη είναι ένα έργο που δεν έχει κατανοηθεί. Αν είχε ευρέως κατανοηθεί, θα μιλούσαμε σήμερα για τον περίπατο του Πικιώνη και όχι απλώς για πεζόδρομο, και η κόγχη γαλήνης στον Αγιο Δημήτριο Λουμπαρδιάρη στου Φιλοπάππου θα ήταν προορισμός για ήσυχους περιπατητές. Το περίπτερο στον Λουμπαρδιάρη δεν θα ήταν ερείπιο τόσα χρόνια και το πλακόστρωτο στη Δ. Αρεοπαγίτου δεν θα ήταν απλώς ένα δρόμος στρωμένος με πλάκες. Αλλά αυτή είναι η μοίρα κάθε στοχαστή που σκέφτηκε πάνω στην Αθήνα. Ο Πικιώνης δεν είναι μόνος. Η διάνοια εξ ορισμού και κατά κανόνα περιθωριοποιείται.

Η αλήθεια είναι πως ο Πικιώνης προκαλεί σεβασμό έστω και αν το έργο του είναι εν πολλοίς άγνωστο ή δυσερμήνευτο. Ζητούμενο είναι να αναδυθεί η Αθήνα του Πικιώνη όπως εκείνος την ερμήνευσε, αν και η αφετηρία του δεν ήταν ορθόδοξα τοποκεντρική αλλά φιλοσοφικά ετεροπροσδιορισμένη απέναντι στις αποδεκτές κατηγοριοποιήσεις ύφους και τυπολογίας. Γι’ αυτό, δύο έργα στην Αθήνα εμφανώς διαφορετικά, όπως το μοντερνιστικό σχολείο στα Πευκάκια από τη δεκαετία του ’30 και τα έργα γύρω από την Ακρόπολη στη δεκαετία του ’50, συνδέονται υπογείως με μια διάθεση απόσπασης του ίδιου του δημιουργού τους από τον γενικό κανόνα. Ακόμη και το μοντέρνο σχολείο στον Λυκαβηττό, που ήταν ένα από τα πολλά του προγράμματος εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης πριν από 85 χρόνια, έχει ένα φίλτρο προσωπικού ιδιώματος διάφορο από άλλους μοντερνιστές.

Αλλά είναι στην Ακρόπολη που ο Πικιώνης φθάνει σε έναν φιλοσοφικό πυρήνα. Τόσο στη διαμόρφωση του πλακόστρωτου όσο και στην επεξεργασία της όψης του Αγίου Δημητρίου Λουμπαρδιάρη και του ξύλινου περιπτέρου, ο Πικιώνης καταλήγει σε ένα συγκερασμό των βασικών αξόνων της εσωτερικής φιλοσοφίας του. Η οικονομία στα υλικά και στον σχεδιασμό ως απόσταγμα σκέψης πάνω στους κύκλους του χρόνου δίνει στον αποδέκτη ένα σύνολο απογυμνωμένο από κάθε περιττό, όχι όμως με την έννοια του less is more αλλά με την υπαρξιστική κατανόηση του όλου και του κενού.

Ο Καραμανλής

Το μεγάλο αυτό έργο γύρω από την Ακρόπολη το υπηρέτησε ο Πικιώνης έπειτα από πρόσκληση της τότε πολιτικής ηγεσίας, και ο πρωθυπουργός Κωνσταντίνος Καραμανλής είχε δείξει προσωπικό ενδιαφέρον. Αξίζει να σημειώνεται αυτό, για να αντιλαμβανόμαστε τα μεγέθη. Το έργο Πικιώνη, τότε, υπηρετούσε τον στόχο της τουριστικής ανάπτυξης και προβολής της Αθήνας, συνδέθηκε με το Φεστιβάλ Αθηνών και τη σπουδαία καλλιτεχνική κίνηση πριν από τη δικτατορία. Ηταν ένας άλλος κόσμος, με άλλους κώδικες, που σήμερα οφείλουμε να σεβαστούμε και να τον περάσουμε ως κληρονομιά στο αύριο. Αν προχωρήσει τα έργα ο Δήμος Αθηναίων, θα πρέπει να τα συνδυάσει με απομάκρυνση των αυθαιρεσιών στη Δ. Αρεοπαγίτου και στην Αποστόλου Παύλου.

ΝΙΚΟΣ ΒΑΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Advertisements
Αναρτήθηκε από: filopappou | Φεβρουαρίου 20, 2017

Καθαρά Δευτέρα στο Λόφο μας

kathara-deftera-dionisos

Αναρτήθηκε από: filopappou | Φεβρουαρίου 6, 2017

Λαϊκή συνέλευση την Κυριακή 12 Φεβρουαρίου 2017

laikisyneleysi12-2-2017

Την Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2017 συζητήθηκε στην ημερήσια διάταξη του Δημοτικού Συμβουλίου με αριθμό 7 το θέμα του πρασίνου στον Λόφο του Φιλοπάππου. Όπως έχουμε ήδη περιγράψει σε πολλά κείμενα, το πράσινο στον λόφο είναι σε κακό χάλι με ακόμα χειρότερες προοπτικές και η διαχείρηση του έχει αφεθεί ουσιαστικά στις ορέξεις των αρχαιολόγων δηλαδή στους δήμιους του. Αν δεν αναλάβουμε δράση όλοι εμείς που ζούμε και αγαπάμε τον λόφο, δεν υπάρχει ελπίδα. Και είναι πάρα πολλά αυτά που μπορούμε να κάνουμε.

Πριν τη συνεδρίαση είχε κατατεθεί η παρακάτω έκθεση. Την υπογράφει ο γεωπόνος Κώστας Τάτσης, γείτονας και λάτρης του λόφου.

Δείτε παρακάτω τη μαγνητοσκόπηση ολόκληρης της συνεδρίασης του Δημοτικού Συμβουλίου. Το θέμα του πρασίνου θα το βρείτε από την 4η ώρα και 19′ μέχρι την 4η ώρα και 44′ (25′ διάρκεια).

 

Αναρτήθηκε από: filopappou | Νοέμβριος 8, 2016

Λαϊκή συνέλευση την Κυριακή 13 Νοεμβρίου

img_1708

Έφα η κα Μπάνου, διευθύντρια της ΕΦΑ (Εφορεία Αρχαιοτήτων Αθηνών) σε έγγραφό της που επιμένει, ουσιαστικά, να κοπεί ο πεύκος στον Άη Δημήτρη:
«Η Εφορεία Αρχαιοτήτων Αθηνών κατανοεί τις ευαισθησίες των πολιτών για τη διατήρηση του πρασίνου, δεν είναι όμως δυνατό οι αρχαιολογικοί χώροι να υποκαθιστούν τα αναγκαία, αλλά ανύπαρκτα αλσύλλια εις βάρος της προστασίας και ανάδειξης των αρχαιοτήτων.» ( Τα στοιχεία του εγγράφου είναι: ΑΠ ΥΠΠΟΑ/ΓΔΑΠΚ/ΕΦΑ ΑΘΗΝΩΝ/ΤΠΚ ΑΧΜΑΕΕ/215578/129317/13008/3191-30/6/2016).
Δηλαδή, κομψά λέει αυτό που είπε χοντρά σε ομάδα κατοίκων το 2015, λίγο πριν βγει η απόφαση του ΣτΕ που δίνει 24ωρη πρόσβαση στον λόφο: «Ο λόφος Φιλοπάππου θα κλείσει γιατί είναι αρχαιολογικός χώρος. Αν θέλετε πάρκα να πάτε στον Δήμο Αθηναίων να γκρεμίσει οικοδομικά τετράγωνα να σας τα φτιάξει».
Αυτό κάνει η κα Μπάνου και οι ομοϊδεάτες της πρωί και βράδυ μέσα στο Υπουργείο Πολιτισμού: προσπαθεί να ροκανίσει την απόφαση του ΣτΕ και να εκμαιεύσει νέα απόφαση που θα κλείνει τον λόφο.
Η αρχαιολογική υπηρεσία αντί να συνεργαστεί με τους πολίτες για το καλό των αρχαίων και της πόλης προτιμά να συνεχίζει μια κόντρα που καλό δεν κάνει πρώτα από όλα στην ίδια.
Πάντως, η κα Μπάνου και η υπηρεσία της σε κόντρες έρχονται μόνο με τους πολίτες:  έχουν ξοδέψει  άπειρο χρόνο για να κόψουν τον πεύκο στον Άη Δημήτρη και για να πείσουν τους πιο πάνω τους στο Υπουργείο να κλείσουν τον  λόφο αλλά δεν έχουν βρει ένα δευτερόλεπτο για να αποδώσουν ευθύνες για την τεράστια λαθρανασκαφή στον Διόνυσο –διαπιστωμένη από την  Πολεοδομία Αθηνών —  που έγινε με την σιωπηρή συγκατάθεση της Εφορείας Ακροπόλεως.  Εκεί τσιμουδιά δεν βγάζει η κατά τα άλλα λαλίστατη αρχαιολογική υπηρεσία. Κρίμα.
DSCF0246
 Το κλείσιμο αυτού του χώρου – ανάσα ζωής για τους κατοίκους της πόλης – είναι εγκληματικό.
Αναρτήθηκε από: filopappou | Αύγουστος 2, 2016

Θέλουν να κόψουν τον πεύκο—ας μην τους αφήσουμε

Νύχτα πήραν τα πτυχία τους κάποιες υπάλληλοι του Υπουργείου Πολιτισμού?

Το πράσινο των διαμορφώσεων Πικιώνη είναι κηρυγμένο μνημείο σύμφωνα με απόφαση του Υπουργού Πολιτισμού ύστερα από ομόφωνη γνωμοδότηση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου.

Ο πεύκος ήταν εκεί όταν ο Πικιώνης έκανε τα έργα. Το προαύλιο του Αγίου Δημητρίου σχεδιάστηκε έτσι που να ενσωματώσει τον πεύκο—και αυτή ήταν η λογική του Πικιώνη, σεβόμαστε την Φύση. Αυτό φαίνεται και από τα σχέδια του Πικιώνη και από φωτογραφίες που τραβήχτηκαν αμέσως μετά που παραδόθηκαν τα έργα και από ταινίες όπως η «Οικογένεια Παπαδοπούλου» (1960)) από όπου η εικόνα. Τα Έργα παραδόθηκαν το 1957 και στην ταινία φαίνεται ότι τρία χρόνια μετά ο πεύκος είναι μεγάλο δέντρο, δηλαδή ήταν ήδη εκεί και ο Πικιώνης τον ενσωμάτωσε πλήρως.

image

Οι κυρίες της Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων Αττικής που είναι καθ’ ύλην αρμόδιες για τα έργα Πικιώνη δεν κάνουν την παραμικρή έρευνα για αυτά που λένε και προστάζουν. Άλλα έχουν στο μυαλό τους, μονο τα μνημεία δεν έχουν και να κάνουν την δουλειά τους σωστά.

Για την διασκέδασή σας παραθέτουμε το κείμενο της Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων.

Υπογράφουν η κα Οικονομοπούλου και η προισταμένη της Εφορείας. Αμήν.

image

Older Posts »

Kατηγορίες